Showing posts with label Story. Show all posts
Showing posts with label Story. Show all posts

Monday, 4 May 2020

ചെറുക്കൻകാണൽ or പെണ്ണുകാണൽചടങ്ങ്


“ അനുക്കുട്ടി മനോരമ വീക്കിലിയിലെ ജോസിയുടെ നീണ്ടകഥയിൽ മുഴുകി സ്വയം മറന്നിരിക്കുന്നു. അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ഹാളിലെ സോഫയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിക്കിടപ്പുണ്ട്. രണ്ടും ഭൂലോക മടിച്ചിക്കോതകൾ. രണ്ടും കോളേജ് കുമാരിമാർ. മൂത്തവൾ അനുക്കുട്ടി ഡിഗ്രി മൂന്നാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി .. അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി  പ്രീഡിഗ്രി ഒന്നാം വർഷവും.  അമ്മയാണെങ്കിൽ രാവിലെ മൂത്തമകളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു ഇവരുടെ ചേച്ചി അനിതക്കു പനി ആണെന്നറിഞ്ഞ് .. ഏട്ടൻ രാവിലെ ഓഫീസിലേക്കും പോയി. പെൺപിള്ളേർക്കു ക്രിസ്തുമസ് അവധിക്കാലമായതിനാൽ രണ്ടും ടീവിയിൽ സിനിമാ കണ്ടും വീക്കിലി വായിച്ചും സമയം പോക്കുന്നു. എങ്കിലും മുറ്റം തൂക്കൽ ..മുറിക്കകം തൂക്കൽ… പാത്രം കഴുകൽ ഇത്യാദി പണികളൊക്കെ അമ്മയ്ക്കു രണ്ടാളും ചെയ്തു കൊടുക്കും.  പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളല്ലേ എന്ന്‌ കരുതി 'അമ്മ അടുക്കളയിൽ കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കാറുമില്ല .

ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞതും ലാൻഡ് ഫോൺ ബെല്ലടി കേട്ട് വീക്കിലി മടക്കി വച്ച് അനുക്കുട്ടി ഫോൺ ഓടിപ്പോയി എടുത്തു . അങ്ങേത്തലയ്ക്കൽ അമ്മേടെ ശബ്ദം “ മക്കളേ … ചേച്ചിക്കു പനി ഇത്തിരി കൂടുതലാ … ഞാൻ നാളെ വൈകുന്നേരം അങ്ങെത്താം …...അവൾക്കു തീരെ വയ്യ … നിങ്ങളു ഇത്തിരി കഞ്ഞി അടുപ്പത്തിട് ഇട് .. ഇത്തിരി ചമ്മന്തീം അരക്ക് … മുട്ടയിരിപ്പുണ്ട് … അതെടുത്തു പൊരിക്ക് .. ഫ്രിഡ്ജിൽ തൈര് ഇരിപ്പുണ്ട് … ഞാൻ സൗമിനിയോട് ഒന്നു സൂചിപ്പിച്ചിട്ടാ പോന്നെ … പറഞ്ഞ കേട്ടല്ലോ … ടീവി യുടെ മുന്നില് ചടഞ്ഞു കൂടിയിരുന്നേക്കരുത് …. കതകു തുറന്നിട്ടേച്ചു കിടന്നുറങ്ങിപ്പോവല്ലേ … പറഞ്ഞ കേട്ടല്ലോ … “   അച്ഛന്റെ മരണശേഷം മക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ അമ്മക്കാകെ വേവലാതി ആണ്. അനുക്കുട്ടി 'അമ്മ പറഞ്ഞതെല്ലാം മൂളിക്കേൽക്കുന്നതിനിടയിൽ കുഞ്ഞിനെ തിരക്കി...ചേച്ചിയെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവാ അമ്മേ .. ടുട്ടുവിനെ ഞങ്ങൾക്കു കളിപ്പിക്കേം ചെയ്യാരുന്നു .. അനുക്കുട്ടി കെഞ്ചിയപ്പോൾ 'അമ്മ വിലക്കി “ ഇപ്പം ഒന്നും പറ്റില്ല .. വിനു അവൾക്കു വയ്യാത്തോണ്ട് ഇന്ന് ലീവ് എടുത്തു .. കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ കിടക്കുവാ .. ശരി മോളേ .. “ ഫോൺ വച്ചതും മിനിക്കുട്ടി ചേച്ചിക്കരികിൽ ഓടിയെത്തി വിവരം തിരക്കി .. വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളും സങ്കടപ്പെട്ടു ടുട്ടുമോനെ ഇങ്ങുകൊണ്ടുവന്നിരുന്നെങ്കിൽ … ചേച്ചിയുടെ രണ്ടുവയസ്സുള്ള കുഞ്ഞ് ടുട്ടുമോനെ രണ്ടാൾക്കും ജീവനാണ്. 

അമ്മയുടെ ഫോൺ വന്നതോടെ രണ്ടാളും വേഗം അടുക്കളയിലോട്ടു ഓടി.  അനുക്കുട്ടി എടുത്തുകൊടുത്ത തേങ്ങ മിനിക്കുട്ടി ചിരവയെടുത്തുവച്ചു തിരുമ്മാൻ തുടങ്ങി. അനുക്കുട്ടി കലത്തിൽ വെള്ളം നിറച്ച് അടുപ്പിൽ തീ കൂട്ടാൻ നടത്തിയ ശ്രമം ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ട് പുക നിറഞ്ഞ് കണ്ണു നിറയാൻ തുടങ്ങി.  എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും തീ ഒന്നു കത്തിക്കിട്ടാതെ വിഷമിക്കുമ്പോൾ ആണ് അയല്പക്കത്തെ സൗമിനിയേടത്തിയുടെ ഓടി വരവ്. തൊട്ടയല്പക്കത്തെ സ്നേഹമയിയായ സൗമിനിയേടത്തീം അവരുടെ ഭർത്താവ് … ഗോപ്യേട്ടനും .. എന്തിനും ഏതിനും ഓടിയെത്താറുള്ള സ്നേഹമുള്ള അയൽക്കാർ… വന്നതേ 'അമ്മ പോയ വിവരം തിരക്കി. അടുപ്പിലേക്ക് നോക്കി അനുക്കുട്ടിയെ സ്നേഹരൂപേണ ശാസിച്ചു “ ഇത്തിരി അരി ഇടാനാണോ നീ ഈ കലം നിറച്ചു വെള്ളം ഒഴിച്ചു വെച്ചേക്കുന്നേ … “ അനുക്കുട്ടി ജാള്യതയോടെ നിന്നു. സൗമിനിയേടത്തി വേഗം കലത്തിലേ കുറേ വെള്ളം ഊറ്റിയെടുത്ത ശേഷം വിറകൊന്നു ഇളക്കി കുഴലെടുത്ത് അടുപ്പിലേക്ക് ശക്തിയിലൊന്നൂതി . തീയാളിക്കത്തി. വെള്ളം തിളച്ചപ്പോൾ അരി കഴുകി കലത്തിലേക്കിട്ടിട്ട്  അടപ്പെടുത്തടച്ച് സൗമിനിയേടത്തി വിറകൊന്നൂടെ അടുപ്പിലേക്ക് നീക്കി വച്ച്‌ കൈലിമുണ്ടിൽ കൈ തുടച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു “ നല്ലോണം തിളക്കട്ടെ … തിള കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ചെറിയ തീ മതി … അതിൽ വെന്തോളും … ഇടയ്ക്കു തവിയിൽ കോരി നോക്കണേ വേവ് …ചോറ് കോരിയെടുത്താ മതീ കേട്ടോ മക്കളേ .. ഊറ്റാനൊന്നും നിക്കണ്ടാ .. ഒരു കൂട്ടം പണി കെടക്കുന്നു .. ഞാനങ്ങോട്ടു ചെല്ലട്ടെ … എന്തേലും വേണേൽ വിളിക്കണേ മക്കളേ… “ ഇതും പറഞ്ഞ് സൗമിനിയേടത്തി ഓടി. അല്ലേലും സൗമിനിയേടത്തി ഒരുനിമിഷം അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം ഇല്ല. ഓടി നടന്നുള്ള പണികൾ. ഗോപ്യേട്ടനാവട്ടെ സ്ഥലത്തെ പ്രധാന തയ്യൽക്കാരൻ. അനുക്കുട്ടിയുടെയും മിനിക്കുട്ടിയുടെയും ചുരിദാറുകൾ അമ്മയുടെ ബ്ലൗസ് ചേച്ചീടെ ബ്ലൗസ് എല്ലാം ഗോപ്യേട്ടന്റെ കൈയിലല്ലാതെ വേറാരു തയിച്ചാലും അത്രത്തോളം ശരിയാവില്ല. നാട്ടാർക്കെല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ. അളവുപോലും ആരുടെയും എടുക്കാറില്ല. സൗമിനിയേടത്തി പറയണത് ഗോപ്യേട്ടന് ആളെ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ കണ്ടാൽ അവരുടെ അളവ് കിറുകൃത്യം. കൈത്തുന്നൽ മുഴുവനും സൗമിനിയേടത്തീടെ പണി. സ്കൂൾകുട്ടികളായ മക്കൾ രഞ്ജിനിയും രജിതയും കൊച്ചുകുട്ടികൾ മൂന്നിലും അഞ്ചിലും പഠിക്കുന്നു. 
സൗമിനിയേടത്തി ഇടക്കെല്ലാം അമ്മക്കരികിൽ ഓടിയെത്തി വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കും. ഇടക്കിടെ “ അനുക്കുട്ടിയെ എത്രേം വേഗം ആരുടെയെങ്കിലും കയ്യിൽ ഏൽപ്പിക്കണം .. പ്രായം ഏറുന്നു .. പഠിപ്പൊക്കെ മതി .. “ എന്ന്‌ അമ്മയെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തും . അത് കേൾക്കുന്നതും അനുക്കുട്ടിക്ക് ദേഷ്യം വരും. സൗമിനിയേടത്തി പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ അനുക്കുട്ടി അമ്മയോടു പരാതിപ്പെടും “ അമ്മേ .. എനിക്കിപ്പോൾ കല്യാണം വേണ്ടാ ..” 'അമ്മ അപ്പോൾ പറയും “ അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എത്ര ആലോചനകൾ വന്നേനെ .. അനിതേടെ കല്യാണം ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞയുടനെ ഉറച്ചു . ഉടനടി കല്യാണവും നടന്നു.” അതും പറഞ്ഞ് അച്ഛനെ ഓർത്തു 'അമ്മ കണ്ണു തുടക്കുമ്പോൾ അനുക്കുട്ടിക്ക് സങ്കടം വരും .. അനുക്കുട്ടി ഏട്ടന്റെ കാര്യം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുമ്പോൾ 'അമ്മ ചോദിക്കും അവൻ എപ്പോഴും പറയുന്ന നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ .. “ നിന്നെ ആരെയെങ്കിലും നല്ലൊരുത്തനെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടേ അവൻ കെട്ടൂ .. “ . 

എന്തായാലും സൗമിനിയേടത്തി പോയതും അനുക്കുട്ടിയും മിനിക്കുട്ടിയും ചേർന്ന് രണ്ടുമണിക്കൂറു നേരത്തെ അശ്രാന്തപരിശ്രമങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ചോറും ചമ്മന്തീം മുട്ട വറുത്തതും ബീൻസ് തോരനും റെഡിയാക്കി പണികൾ ഒതുക്കി … അമ്മേടെ വില രണ്ടാളും ശരിക്കും മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷങ്ങൾ … ഇനി വൈകുന്നേരം ആറുമണിക്ക് ഏട്ടനെത്തും വരെ രണ്ടാളും ഫ്രീ.  “ ടീ പിള്ളേരെ വേഗം കുളിച്ചേ … ടീവി കണ്ടതു മതി .. വല്ലോം പഠിച്ചൂടെ … “ എന്നൊക്കെയുള്ള അമ്മയുടെ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകാറുള്ള ശാസനകളുണ്ടാവില്ല .. ചുരുക്കം രണ്ടാളും ഇനി ഫ്രീ .. അവധിക്കാലമായതിനാൽ ഏട്ടൻ രണ്ടുമൂന്നു വീഡിയോ കാസറ്റുകൾ കൊണ്ടു വച്ചിട്ടുമുണ്ട്. സിനിമാഭ്രാന്തിയായ അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി ചേച്ചിയെ ചട്ടം കെട്ടി ഒരു സിനിമാ കാണാൻ പ്ലാനിടുന്നു . റഹ്‌മാന്റെ “ പറന്നു … പറന്ന് .. “ കാസെറ്റിട്ടു സിനിമാ കണ്ടു രണ്ടാളും രസിച്ചിരിക്കുമ്പം ദാണ്ടെ … സൗമിനിയേടത്തിയുടെ ഓടിപ്പാഞ്ഞുള്ള രണ്ടാം സന്ദർശനം .. ഇക്കുറി വെറുതെ കുശലാന്വേഷണം അല്ല വരവിന്റെ ഉദ്ദേശം കാര്യമായ എന്തോ സംഗതിയുണ്ടെന്നു ഏടത്തീടെ മുഖഭാവത്തിൽ മൂത്തവൾ അനുക്കുട്ടി സംശയിക്കുന്നു.  സൗമിനിയേടത്തി മുഖവുരയൊന്നുമില്ലാതെ വേഗത്തിൽ അനുക്കുട്ടിക്കരികിലെത്തി അല്പം അധികാരഭാവത്തിൽ കല്പിച്ചു “ മോളേ വേഗം ഒന്നെണീറ്റെ … മോളെ പെണ്ണുകാണാൻ രണ്ടുപേർ ഇപ്പം വരും “ . അനുക്കുട്ടി മനസ്സിൽ കരുതി ‘ ഓ .. റഹ്‌മാൻ .. രോഹിണി.. പ്രണയം കത്തിനിൽക്കുന്ന സീൻ തല്ലിയുടച്ചു ..’. സൗമിനിയേടത്തിയോട് അനുക്കുട്ടി കട്ടായം പറഞ്ഞു ‘ വേണ്ടാ ഏടത്തീ .. അമ്മയില്ലാതെ എനിക്കു ചെറുക്കൻ കാണണ്ട ..’. ഏടത്തി നിർബന്ധം ..” മക്കളേ അവരൊന്നു കണ്ടുപോയ്‌ക്കോട്ടെ …” ഞാനമ്മേം അനിതേം വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .. അവരു സമ്മതിച്ചു . ഞാനെല്ലാം ഏറ്റു … മോളൊന്നു നിന്നുകൊടുത്താൽ മാത്രം മതി.. അവരു കണ്ടിട്ടു വേഗം പൊക്കോളും …’. ലാൻഡ് ഫോൺ ബെല്ലടികേട്ട് മടിയോടെ അനുക്കുട്ടി പോയി ഫോൺ എടുത്തു .. സംശയിച്ചപോലെ അമ്മതന്നെ .. വളരെ മയത്തിലുള്ള അമ്മയുടെ സ്വരം “ മോളേ .. 'അമ്മ പറയുന്ന കേൾക്കണേ .. സാരമില്ല .. സൗമിനി നോക്കിക്കൊള്ളും .. അവരു വന്നിട്ട് പൊയ്ക്കോട്ടേ .. “. 
‘ ചേച്ചിക്കിപ്പോ എങ്ങനെ അമ്മേ ‘ എന്ന അന്വേഷണത്തിന് “ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇൻജെക്ഷൻ കൊടുത്തു .. ഇപ്പോ ചൂട് കുറവുണ്ട് … കിടക്കുന്നു ..  'അമ്മ പറഞ്ഞതു മോള് കേട്ടല്ലോ … “ അമ്മയുടെ സ്നേഹോപദേശം .. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അനുക്കുട്ടി ഫോൺ വച്ചു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ മിനിക്കുട്ടീം സൗമിനിയേടത്തിയും കൂടിയെന്തോ ഗൂഢാലോചന നടത്തി ഏടത്തി “ എല്ലാം ഓക്കേയാക്കൂ .. റെഡിയാകൂ… ഞാനിപ്പം വരാം ..” ന്നു പറഞ്ഞു അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയതും അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അമ്മറോൾ ഏറ്റെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ടീവി ഓഫാക്കി സ്വീകരണമുറി വേഗം അടുക്കിപ്പെറുക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ അനുക്കുട്ടിയോടു കല്പിച്ചു .. വേഗം പോയി റെഡി ആവാൻ ..”  അനുക്കുട്ടി കട്ടായം പറഞ്ഞു “ എനിക്കിപ്പം ചെറുക്കൻ കാണാനുള്ള യാതൊരു മൂഡുമില്ല “ . അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി ചേച്ചിക്ക് നേരെ കണ്ണുരുട്ടി “ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ മതി ..” അല്ലെങ്കിലും പല സന്ദർഭങ്ങളിലും പ്രായത്തിൽക്കവിഞ്ഞ പക്വതയിലുള്ള മിനിക്കുട്ടിയുടെ പെരുമാറ്റം അമ്മയെയും, അനുക്കുട്ടിയെയും പലപ്പോഴും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളതാണ്. അങ്ങനെ മിനിക്കുട്ടിയുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അനുക്കുട്ടി മുടി ചീവി ഒതുക്കി മുഖത്തല്പം ഗ്ലാമറുപൊടിയും പൂശി ചെറുക്കനെ കാത്തിരിപ്പായി. മിനിക്കുട്ടി വേഗം സ്ക്വാഷ് കലക്കി പ്ലേറ്റിൽ മിക്സ്ച്ചറും ഉപ്പേരിയും എടുത്ത് അടച്ചുവച്ച്  ചെറുക്കനെ സ്വീകരിക്കാൻ റെഡി ആയി അമ്മയെപ്പോലെ ആഹ്ലാദവതിയായി നിൽക്കുന്ന കണ്ടു ചേച്ചി അനുക്കുട്ടി അമ്പരന്നിരുന്നു. 

അനുക്കുട്ടിയെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മോട്ടോർബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം … അവളുടെ നെഞ്ചും പടപടാന്നു മിടിച്ചു തുടങ്ങി.  എവിടെനിന്നെന്നറിയില്ല സൗമിനിയേടത്തിയും ഗോപ്യേട്ടനും പൊട്ടിവീണത് … രണ്ടാളും ഉമ്മറത്ത് അവരെ സ്വീകരിക്കാൻ റെഡിയായി.. അവർക്കു തൊട്ടു പുറകിൽ മിനിക്കുട്ടിയും … അനുക്കുട്ടി ഇതെല്ലം അകത്തേമുറിയിൽ നിന്നു വീക്ഷിച്ചു. വേഗം അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു.  അമ്മയോ ഏട്ടനോ ഇല്ലാത്തതിന്റെ സങ്കടമായിരുന്നു അനുക്കുട്ടിക്ക്. അടുക്കളയിൽ നിന്നു സൗമിനിയേടത്തി ഒച്ച താഴ്ത്തി അനുക്കുട്ടിയെ വിളിച്ചു അവൾ മെല്ലെ നടന്ന് അടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഒരു ട്രേയിൽ സ്‌ക്വാഷും ഉപ്പേരീം എല്ലാം എടുത്ത് അനുക്കുട്ടിക്ക് നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് സൗമിനിയേടത്തി പറഞ്ഞു 
“ ഇതുംകൊണ്ട് മോളങ്ങോട്ടു വന്നേ ..”.  അനുക്കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിലെ ഫെമിനിസ്റ്റ് തലപൊക്കി അവൾ സൗമിനിയേടത്തിയോട് കട്ടായം പറഞ്ഞു “ വല്ല ചെറുക്കന്മാർക്കെല്ലാം ജ്യൂസും ഉപ്പേരീം കൊണ്ട് കാഴ്ചവസ്തു പോലെ നിൽക്കാൻ എന്നെ കിട്ടില്ല ..”.   സൗമിനിയേടത്തി വേണ്ടാത്തതെന്തോ കേട്ടപോലെ താടിക്കു കയ്യുംകൊടുത്ത് അനുക്കുട്ടിയെ കടുപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി. സന്ദർഭത്തിനൊന്നയവു വരുത്താനായി അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി വേഗം ആ ട്രേ വാങ്ങി “ ഞാൻ കൊടുത്തോളാം … ചേച്ചി എന്റെ കൂടെ വന്നാൽ മതി … “ എന്നു പറഞ്ഞ് അവൾ മുന്നേ നടന്നു . സൗമിനിയേടത്തി  അല്പം പരിഭവത്തോടെ അനുക്കുട്ടിയെ ഉപദേശിച്ചു “ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഇത്ര വാശി പാടില്ല മോളേ..”. അനുക്കുട്ടി മന്ദംമന്ദം മിനിക്കുട്ടിക്കും സൗമിനിയേടത്തിക്കും പിന്നാലെ നടന്നു. ഹാളിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയതും അനുക്കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിലെ ഫെമിനിച്ചി എങ്ങോ ഓടിയൊളിച്ച് അവളറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ ശിരസ്സ് കുനിഞ്ഞു പോയിരുന്നു.  അവളെയൊന്നുണർത്താനായി സൗമിനിയേടത്തിയൊന്നു മുരടനക്കി… അനുക്കുട്ടി മെല്ലെയൊന്നു തലയുയർത്തി … പിന്നെ നടന്നതെല്ലാം പെട്ടെന്ന്… സൗമിനിയേടത്തിയേം ഗോപ്യേട്ടനേം അനിയത്തിക്കുട്ടിയെയും എന്തിന്‌ അനുക്കുട്ടിയെപ്പോലും സ്വയം ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അനുക്കുട്ടി അയാളുടെ നേരെ ഒരു ആക്രോശമായിരുന്നു “ ടോ .. താനാണോടോ എന്നെ പെണ്ണുകാണാൻ വന്നേ .. തനിക്കെങ്ങനെ ഇതിനു ധൈര്യം വന്നു …” പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ അനുക്കുട്ടി അയാൾക്ക്‌ നേരെ ദേഷ്യത്തോടെ പുലമ്പി .   അയാൾ “ അയ്യോ അങ്ങനെയല്ല …” എന്നെല്ലാം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാൾക്ക്‌ നേരെ അനുക്കുട്ടി ആക്രോശം തുടരുമ്പോൾ കൂടെ വന്ന ആൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയിരുന്നു. അതൊന്നും അനുക്കുട്ടി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അമ്പരന്ന് അന്തം വിട്ടുനിന്ന സൗമിനിയേടത്തീടെ ഭർത്താവ് ഗോപ്യേട്ടനോട് അനുക്കുട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ ഇയാൾ ശരിയല്ല ഗോപ്യേട്ടാ.. ശരിയല്ല.. “ അവൾ അതും പറഞ്ഞ് ഓടി അകത്തേക്കു പോയി. അനുക്കുട്ടിയുടെ അന്നേരത്തെ പെരുമാറ്റത്തിൽ സൗമിനിയേടത്തിയും ഗോപ്യേട്ടനും മിനിക്കുട്ടിയും അന്തം വിട്ടു നിന്നു.

മോട്ടോർബൈക്കിന്റെ പട.. പട  ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അനുക്കുട്ടി ആശ്വസിച്ചു ..’ ശല്യം … പോയിക്കിട്ടി ..”. കുറേനേരത്തേക്ക് നിശബ്ദത .. കുറച്ചു സമയത്തിനുശേഷം മൂവരും അനുക്കുട്ടിക്കരുകിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ കരച്ചിൽ തുടങ്ങിയിരുന്നു.  അനുക്കുട്ടിയെ നന്നായി അറിയാമായിരുന്ന സൗമിനിയേടത്തിക്കും ഗോപ്യേട്ടനും കാര്യമായ എന്തോ സംഭവം ഉണ്ടാകുമെന്നു മനസ്സിലായിരുന്നു . ..”ഒച്ച വച്ചൊന്നു സംസാരിക്കാത്ത കുട്ടി ..
ഇതിപ്പോ എന്താവും കാര്യം ..” എന്ന ആശങ്കയോടെ സൗമിനിയേടത്തി അനുക്കുട്ടിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു കാര്യം തിരക്കി .  കണ്ണുനീർ തുടച്ച് അനുക്കുട്ടി കാര്യം വിശദീകരിച്ചു. പണ്ട് ചേച്ചി അനിതയേ പെണ്ണുകാണാൻ വന്ന ഒരു ചെറുക്കന്റെ കൂടെ വന്ന ഒരു പയ്യൻ … അച്ഛൻ അവരുമായി നടത്തിയ സംഭാഷണമദ്ധ്യേ അനുക്കുട്ടിക്ക് പ്രീഡിഗ്രിക്ക് അഡ്മിഷൻ  
ശരിയായിരിക്കുന്ന കോളേജിലെ സീനിയർ വിദ്യാർത്ഥി ആണ്‌ കൂടെ വന്ന പയ്യൻ എന്നറിയുന്നു .. അനുക്കുട്ടിയെ അയാൾക്ക്‌ പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ കല്യാണം നടന്നില്ല എങ്കിലും അനുക്കുട്ടി കോളേജിൽ ആദ്യമായി ചെല്ലുന്ന ദിവസം ചെറുക്കന്റെ കൂടെവന്ന കൃഷ്ണകുമാർ എന്ന പയ്യൻ അനുക്കുട്ടിയെ വന്നു പരിചയപ്പെടുകയും പിന്നീട് അയാൾ അനുക്കുട്ടിയുടെ ഒരു ലോക്കൽ ഗാർഡിയൻ കണക്കെ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും ഇടപെടുകയും കോളേജിലെ പലകാര്യങ്ങളിലും 
(ബസ്കൺസഷൻ കാർഡ് … ഐഡന്റിറ്റി കാർഡ് ) അനുക്കുട്ടിക്കും കൂട്ടുകാരികളായ ഷേർളിക്കും ഷീബക്കും മറിയാമ്മക്കും എല്ലാം എല്ലാ സഹായവും ചെയ്തു കൊടുക്കയും ഇന്റർവെൽ ടൈമിൽ അനുക്കുട്ടിയുടെ ക്ലാസ്സിലെ നിത്യസന്ദർശകനായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.  അനുക്കുട്ടിക്കും കൂട്ടുകാരികൾക്കും കൃഷ്ണകുമാർ അങ്ങനെ ഒരു വല്യേട്ടനായി മാറുന്നു . പക്ഷേ അവരുടെ ക്ലാസ്സ്‌മേറ്റും ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡറും ആയ സണ്ണിക്കുട്ടിക്ക് വല്യേട്ടന്റെ പെൺകുട്ടികളുടെ മേലുള്ള അധികാരം അത്ര ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. കുറഞ്ഞൊരു കാലം കൊണ്ട് സണ്ണിക്കുട്ടിയാവട്ടെ അനുക്കുട്ടിയുടെയും കൂട്ടുകാരികളുടെയും ചങ്കു ബ്രോ ആയിത്തീർന്നു. സണ്ണിക്കുട്ടി വല്യേട്ടന്റെ ക്ലാസ്സിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റത്തെപ്പറ്റി പലപ്പോഴും അനുക്കുട്ടിയോടു സൂചിപ്പിക്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് . അതുപോലെ തിരിച്ചു വല്യേട്ടനാവട്ടെ അനുക്കുട്ടിയെ സണ്ണിക്കുട്ടിയുമായി അധികം സംസാരിക്കുന്നതിന് പല തവണ ശാസിച്ചിട്ടുമുണ്ട് .  എന്താണാവോ ഇവർ തമ്മിലുള്ള വിരോധത്തിന് കാരണമെന്ന് അന്ന് അനുക്കുട്ടി മനസ്സിലാക്കിയില്ല. അങ്ങനെ പോകവേ ഒരു ദിവസം വല്യേട്ടൻ വന്നു എന്തോ കാരണം പറഞ്ഞ് അനുക്കുട്ടിയുടെ ഒരു ടെക്സ്റ്റ് ബുക്ക് വാങ്ങുന്നു. രണ്ടു ദിവസമായിട്ടും തിരികെ കൊടുക്കാഞ്ഞ് അനുക്കുട്ടി ആ ടെക്സ്റ്റ് ചോദിക്കയും ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്കു തിരികെ പോകുംവഴി വല്യേട്ടൻ പിറകേ ഓടിച്ചെന്ന് ആ ടെക്സ്റ്റ് അനുക്കുട്ടിയെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു . അസ്വാഭാവികമായി ഒന്നും അപ്പോൾ അനുക്കുട്ടിക്ക് തോന്നിയതുമില്ല തന്നെയുമല്ല അയാളെ അവൾ സ്വന്തം ഏട്ടനെയെന്നപോലെ മാത്രേ കരുതിയിരുന്നുമുള്ളൂ . 

അന്ന് വൈകുന്നേരം പഠിക്കാനായി ആ  ടെക്സ്റ്റ് തുറന്നപ്പോൾ ഒരു പേപ്പർ താഴേക്ക് വീണു . അതെടുത്തു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ വല്യേട്ടനെന്നു കരുതിയ അയാൾ അനുക്കുട്ടിക്കൊരു പ്രണയലേഖനം “ ഇഷ്ടമാണെന്നും … നേരിട്ടു പറയാൻ മടിച്ചിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ .. നാളെ ഇന്റർവെൽ ടൈമിൽ വാകമരചുവട്ടിൽ എത്തണമെന്നും ..” പഞ്ചാരവാക്കുകളിൽ എഴുതിയ ആ കത്തു കണ്ടതും അനുക്കുട്ടിക്ക് അയാളോട് വല്ലാത്ത ദേഷ്യവും വെറുപ്പും അമർഷവും … വീട്ടിൽ ആരും കാണാതെ വലിച്ചുകീറി ദൂരേക്ക്‌ എറിഞ്ഞു സ്വന്തം ഏട്ടനെപ്പോലെ കരുതിയ ഒരാൾ .. സണ്ണിക്കുട്ടി പറഞ്ഞത് എത്ര കറക്റ്റ് എന്ന്‌ അപ്പോൾ ഓർത്തു. പിറ്റേന്നു കോളേജിൽ ചെന്നപ്പോൾ അടുത്ത കൂട്ടുകാർ ഷേർളിയോടും ഷീബയോടും സണ്ണിക്കുട്ടിയോടും ഈ വിവരം വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. നല്ലതു പറഞ്ഞു വിടണമെന്ന് അവർ ഉപദേശിച്ചു. ഇന്റർവെൽ ടൈമിൽ കുശലാന്വേഷണവുമായി എത്തിയ അയാളോട് അനുക്കുട്ടി ഒരു നുണ പറഞ്ഞു “ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ ആ കത്തു കിട്ടിയെന്നും നിങ്ങളെ ഒന്നു കാണാനായി അച്ഛൻ ഇരിക്കയാണെന്നും ..”. അയാൾ അതു വിശ്വസിച്ച്‌ കുറേ നുണക്കഥകൾ തട്ടിവിട്ടു. അയാളല്ല ആ കത്തെഴുതിയതെന്നും മറ്റാരോ ആണെന്നും ഒക്കെ അയാളുടെ ചില ദൂതന്മാരെ അനുക്കുട്ടിക്കരികിൽ അയച്ചെങ്കിലും അയാളുടെ ചില സഹപാഠികൾ ഉള്ള വാസ്തവം വ്യക്തമാക്കി . അയാളുടെ ക്ലാസ്സിലെല്ലാം അനുക്കുട്ടി അയാളുടെ കാമുകി ആണെന്നാണ് പറഞ്ഞു വച്ചിരിക്കുന്നത് . പലരും പിന്നീട് അനുക്കുട്ടിയെ അയാളുടെ പേര് വിളിച്ചു കളിയാക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ പേരിൽ അനുക്കുട്ടി നേരിട്ട് അയാളോട് ഇനി മേലിൽ എന്നോടു സംസാരിക്കാനോ പരിചയം കാണിക്കാനോ വന്നേക്കരുത് എന്ന്‌ താക്കീതു നൽകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നിട്ടും ചില മുട്ടാപ്പോക്കുകൾ പറഞ്ഞ് വര്ഷാവസാനം വരെയും അയാൾ അനുക്കുട്ടിയെ ശല്യം ചെയ്തിരുന്നു.  അയാൾ ആ വർഷം പഠിത്തം തീർന്നു പോവുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഒന്നുരണ്ടു തവണ അല്പം അകലെ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവത്തിന്റെ പിരിവുശേഖരണാർഥം അയാളെ സൗമിനിയേടത്തീടെ വീട്ടിൽ വന്നു കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. തങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പിരിവിനു അയാൾ അകത്തു കയറി വരാതെ കൂടെവന്നവരെ പറഞ്ഞയച്ച് അയാൾ റോഡിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നതും കണ്ടിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും അനുക്കുട്ടി അതേപ്പറ്റി അമ്മയോടോ ആരോടും സൂചിപ്പിച്ചിട്ടില്ല . സൗമിനിയേടത്തിയുടെയോ ഗോപ്യേട്ടന്റെയോ ബന്ധു ആരെങ്കിലുമാവാം അയാൾ എന്ന്‌ അന്നോർത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതു ചോദിക്കാൻ തുനിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നും ആ മനുഷ്യനാണ് ഇപ്പോൾ തന്നെ പെണ്ണുകാണാൻ വന്നതെന്നും അനുക്കുട്ടി വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ സൗമിനിയേടത്തിയും ഗോപ്യേട്ടനും അന്തം വിട്ടു നിന്നു. “ താടിക്കു കൈകൊടുത്തു ദേഷ്യത്താൽ സൗമിനിയേടത്തി ഗോപ്യേട്ടനോടായി പറഞ്ഞു “” അമ്പടാ കൃഷ്ണകുമാരാ .. ഇതാരുന്നോ നിന്റെ മനസ്സിലിരുപ്പ് ..” 

അനുക്കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ ഇത് പറയുമ്പോഴും സംശയമായിരുന്നു … പഴയ കാര്യം വച്ച് അയാൾ പെണ്ണുകാണാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു അവൾക്കു ഒരിക്കലും അയാളെ അങ്ങനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻപോലും ആവുമായിരുന്നില്ല. അനുക്കുട്ടി  അമ്മയെയും ഏട്ടനേയും പറ്റി ഓർത്തു. ഈ സമയത്തു അവരുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ .. അച്ഛന്റെ കാര്യം ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കു ദുഃഖം അടക്കാനായില്ല … അവൾ ഏങ്ങലടിച്ചു കരയാനും തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇതു കണ്ട സൗമിനിയേടത്തിയും ഗോപ്യേട്ടനും ആകെ വിഷമത്തിലുമായി .. തങ്ങൾ കാരണം .. 
സൗമിനിയേടത്തി അനുക്കുട്ടിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു “ മോളേ അവൻ ഇടക്കൊക്കെ ഇവിടെ വരാറുണ്ട് ഗോപ്യേട്ടന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ബന്ധുവാണ് … എന്നതിൽക്കവിഞ്ഞ പരിചയം ഒന്നും ഞങ്ങൾക്കവനുമായി ഇല്ല .. അവൻ കുറേ ദിവസമായി ഗോപ്യേട്ടനെ വിളിച്ച് ‘ ഒരു പയ്യനുണ്ട് .. ആലോചനകൾ നടക്കുന്നു .. നിങ്ങളുടെ മുകളിലെ വീട്ടിലെ കുട്ടിയെ ഒന്നാലോചിച്ചാലോ ഗോപ്യേട്ടാ ..’.   “നിനക്ക് ആ കുട്ടിയെ അറിയാമോ ..” എന്ന ഗോപ്യേട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവൻ പറഞ്ഞത് ‘ കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്ന സമയത്തു കണ്ടിട്ടുണ്ട് .. ‘ എന്ന്‌ മാത്രമാണ് . കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അനുക്കുട്ടിയുടെ തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആണ് സൗമിനിയേടത്തി ആ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. “ പക്ഷേ അവനല്ല മോളേ കാണാൻ വന്ന പയ്യൻ അവന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആളാണ് …” 
സൗമിനിയേടത്തിയുടെ വാക്കുകൾ അനുക്കുട്ടിയിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ ആണ് ഉണ്ടാക്കിയത്..
….ങ്ഹേ .. അങ്ങനൊരാൾ അയാളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ.. എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും അങ്ങനെയൊരു മുഖം കണ്ടതായി പോലും അനുക്കുട്ടിയുടെ ഓർമ്മയിൽ ഇല്ല.. അതെങ്ങനെ അയാളുടെ മുഖം വീണ്ടും കാണേണ്ടി വന്ന ദേഷ്യത്തിൽ പരിസരം പോലും മറന്നുപോയില്ലേ .. അനുക്കുട്ടി വീണ്ടും കരച്ചിൽ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഗോപ്യേട്ടൻ ആശ്വാസവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു “ അനുക്കുട്ടീ … പോട്ടെ .. ഈ സംഭവം മറന്നേക്കൂ .. ഇനി അതോർത്തു വിഷമിക്കല്ല് .. “ സൗമിനിയേടത്തീം ഗോപ്യേട്ടനും മിനിക്കുട്ടിയും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ അനുക്കുട്ടി വീണ്ടും തന്റെ മുറിയിൽ ബെഡിൽ കിടന്നു … മനസ്സിൽ പലവിധ സംശയങ്ങൾ … അയാൾ ആരെയും കൂട്ടിയാവും വന്നേ … ഗോപ്യേട്ടനോട് മറ്റേ ആൾക്കുവേണ്ടി കൂട്ടുവന്നതാണെന്നു നുണ പറഞ്ഞതാവില്ലേ .. അയാൾക്കെങ്ങനെ വീണ്ടും തന്റെ മുൻപിൽ വരാൻ ധൈര്യം വന്നു … അയാളുടെ മുഖത്തുനോക്കി അന്നു താൻ തീർത്തും പറഞ്ഞതല്ലേ ഇനി മേലിൽ തന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വരരുത് എന്ന്‌ ..  ഇങ്ങനെ നൂറുകൂട്ടം വിചാരങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിനെ മഥിക്കാൻ തുടങ്ങി … ലാൻഡ് ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അനുക്കുട്ടി അനങ്ങിയില്ല .. അമ്മയാവും .. മിനിക്കുട്ടി ഫോൺ എടുത്തെന്നു മനസ്സിലായി .. എന്താവുമോ അവൾ അമ്മയോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക എന്നും ചിന്തിച്ചു ആ കിടപ്പു ഉച്ചയൂണു പോലും കഴിക്കാതെ അവൾ കിടന്നുറങ്ങിപ്പോയി.  

പാവം അനിയത്തി മിനിക്കുട്ടി ചേച്ചി ഊണ് കഴിക്കാഞ്ഞ വിഷമത്തിൽ അവളും ഊണുപേക്ഷിച്ച് ചെറുക്കനു കൊടുക്കാൻ വച്ച ഉപ്പേരിയും മിക്സ്ച്ചറും കൊറിച്ചു
 “ പറന്നു പറന്ന് .. “ സിനിമാ ബാക്കി ഭാഗവും കണ്ടു സമയം പോക്കി നാലുമണിനേരത്തു വന്ന് ചേച്ചിയെ തട്ടിയുണർത്തി .. അനുക്കുട്ടി ഉറക്കച്ചടവോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന്‌ എണീറ്റു .. ചെറുക്കന് കരുതി വച്ച സ്ക്വാഷ് അവൾ അനുക്കുട്ടിക്ക് നേരെ നീട്ടി .. അനുക്കുട്ടി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു “ എനിക്കു വേണ്ടാ .. “. മിനിക്കുട്ടി ഒറ്റവലിക്ക് ആ ഒരു ഗ്ലാസ്സ്‌ സ്ക്വാഷ് അകത്താക്കുന്ന കണ്ടപ്പോൾ അനുക്കുട്ടിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി .. ഈ സംഭവത്തിൽ മിനിക്കുട്ടിക്ക് യാതൊരു ദുഖവും ഇല്ലല്ലോയെന്നു അവൾ ഓർത്തു. 

പിന്നീട് മിനിക്കുട്ടിയിൽ നിന്നാണ് അനുക്കുട്ടി സംഭവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വിവരങ്ങൾ അറിയുന്നത്. പെണ്ണുകാണാൻവന്ന പയ്യൻ അമ്മേടെ ഒറ്റമോനാണെന്നും ഗവണ്മെന്റ് ജീവനക്കാരനാണെന്നും അനുക്കുട്ടി കോളേജിൽ പോകുന്ന വഴിയിൽ ആണ് അവരുടെ വീടെന്നും ' തങ്ങളുടെ കോളേജിന് തൊട്ടടുത്ത സ്‌കൂളിലെ ടീച്ചർ ആണ് പയ്യന്റെ 'അമ്മ എന്നും അനുക്കുട്ടിയുടെ അച്ചനെ ആ വീട്ടുകാർക്ക് അറിയാമായിരുന്നെന്നും അമ്മ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും അവർക്കു താല്പര്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് കല്യാണം കഴിക്കില്ല എന്ന്‌ വാശി പിടിച്ചിരുന്ന മകനെ നിർബന്ധിച്ചു പെണ്ണുകാണാനായി പരിചയക്കാരനെ കൂട്ടിവിട്ടതാണെന്നും . … പിന്നീട് അവൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ അനുക്കുട്ടി മനസ്സിൽ കരുതി അനിയത്തി തന്റെ മനസ്സിലെ ആധി ഒന്നൂടെ കൂട്ടിത്തരും കണക്കെ വിശദമാക്കുന്നു .. അവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു … “ പാവം അയാൾ എന്തു പിഴച്ചു… പാവം ആ 'അമ്മ …”  അവൾ പറയുന്നത് വിശ്വാസം വരാതെ അനുക്കുട്ടി കണ്ണും മിഴിച്ചിരുന്നു .. കുറ്റബോധം അവളുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ നീറ്റി.. ഈശ്വരാ … അയാൾ… അയാളുടെ 'അമ്മ .. താനെന്തൊരു അപരാധമാണ് കാണിച്ചത്… എന്നിട്ടും മറ്റേ ആളെ പറ്റി അവൾക്കു സംശയമായി .. അയാളെന്തിന് കൂടെ വന്നു … അവൾ അനിയത്തിയോടു പറഞ്ഞു ഇപ്പം തന്നെ അയാളെ സത്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണം … എനിക്കാ പയ്യനെ ഒന്നു കാണണം … മിനിക്കുട്ടി കൈമലർത്തി ..” എനിക്കറിയില്ല ചേച്ചീ .. ഇനി അയാൾ കാണാൻ നിന്നു തരുമോ .. ചേച്ചി എന്തൊക്കെയാ ദേഷ്യത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതെന്നോർമ്മയുണ്ടോ … എരിതീയിൽ എണ്ണ ഒഴിക്കുമ്പോലെ അവൾ ഒരു കാര്യവും കൂടെ ചേച്ചിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടുത്തി “ ആ പയ്യന്റെ ഇടത്തേ കവിളിൽ വല്യ ഒരു കറുത്ത മറുകുണ്ട് .. അത് മറയ്ക്കാനാവാം അയാൾ താടി നീട്ടി വളർത്തിയിട്ടുണ്ട് .. ആ കുറവു കൊണ്ടാകാം അയാൾ പെണ്ണുകാണാൻ പോകാൻ വിസമ്മതിച്ചിട്ടുള്ളത് … അയാളുടെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണൽ … ഇങ്ങനെയായിപ്പോയല്ലോ… കഷ്ടം … “ ഇതും പറഞ്ഞ് അവൾ താടിക്കു കൈകൊടുത്ത് വിഷമിച്ചിരുന്ന കണ്ട് അനുക്കുട്ടിക്ക് ദേഷ്യമായി .. അവൾ ചോദിച്ചു “ അപ്പൊ എന്റെ കാര്യമോ .. എന്റെ ആദ്യത്തെ ചെറുക്കൻകാണൽ  ഇങ്ങനെയായതിൽ നിനക്കൊരു വിഷമവുമില്ല … വല്ലോരേം ഓർത്താ നിന്റെയൊരു ദുഃഖം . മിനിക്കുട്ടിയുടെ ന്യായം .. പെണ്ണുകെട്ടാൻ മടിച്ചിരുന്ന ചെറുക്കനല്ലേ .. പാവം അയാളെ നിർബന്ധിച്ചു 'അമ്മ പറഞ്ഞുവിട്ടിട്ട് … അതു കേട്ടതും അനുക്കുട്ടിയുടെ തല വീണ്ടും ചൂടാവാൻ തുടങ്ങി .. അവൾ ചിന്തിച്ചു ..’ ആ അമ്മയെ ഒന്നു കാണാനായെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ മകന് എന്തു പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിലും തനിക്കു സമ്മതമാണെന്നും മുഖത്തേ മറുകോ താടിയോ ഒന്നും തനിക്കു പ്രശ്‌നമില്ലെന്നും അയാളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമാണെന്നും ഒക്കെ പറയാൻ അവളുടെ മനസ്സിനു തോന്നി. പിന്നീട് പലതവണ സൗമിനിയേടത്തിയോട് ഇക്കാര്യം അനുക്കുട്ടി സൂചിപ്പിച്ചെങ്കിലും സൗമിനിയേടത്തി “ അതു സാരമില്ല … മോളത് മറന്നേക്കൂ.. ആരുമില്ലാത്തപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒപ്പിച്ച ഒരു പണി അതു നിന്നെ ഏറെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയില്ലേ .. ഗോപ്യേട്ടന് ഏറെ വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയ സംഭവം ആയിപ്പോയി ....ആലോചന കൊണ്ടുവന്ന അവനെ ഗോപ്യേട്ടൻ വിളിച്ചു ശരിക്കു പറഞ്ഞു .. “ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനുക്കുട്ടി “ അയ്യോ ഏടത്തി മറ്റേ പയ്യൻ .. “ എന്നോർമ്മപ്പെടുത്തിയിട്ടും ഏടത്തി അതു കാര്യമാക്കണ്ട എന്ന്‌ പറഞ്ഞു സമാധാനപ്പെടുത്തുകയാണുണ്ടായത്. 

അങ്ങനെ അനുക്കുട്ടിയുടെ ആദ്യ ചെറുക്കൻകാണൽ പരിപാടി പൊളിഞ്ഞു നാശമായെങ്കിലും ഒരുവർഷം കഴിഞ്ഞതോടെ അനുക്കുട്ടിക്ക് തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരാലോചന വരികയും കൂടുതൽ സംഭവവികാസങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ രണ്ടാം പെണ്ണുകാണൽ സക്സ്സസ്സ് ആവുകയും താമസിയാതെ വിവാഹവും നടന്നു. അങ്ങനെ സന്തുഷ്ടദാമ്പത്യജീവിതം പിന്നിട്ട് ഒന്നാം വിവാഹവാർഷികം കഴിഞ്ഞു അനുക്കുട്ടി തന്റെ പ്രിയതമനോട് തന്റെ കഴിഞ്ഞകാല സംഭവങ്ങൾ ഒക്കെ തുറന്നു പറയണമല്ലോ എന്നുകരുതി മനസ്സു തുറക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ മനക്കട്ടി തീരെ കുറവായ പ്രിയതമൻ കട്ടികുറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളൊക്കെ വെളിപ്പെടുത്തിയാൽ മതിയെന്ന ഒരു നിർദ്ദേശം വെക്കുന്നു . അങ്ങനെ ഇന്നും തന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ആ സംഭവം അനുക്കുട്ടി പ്രിയതമനെ അറിയിക്കുകയും ഇന്നും ഓർമ്മയിൽ വല്ലാത്ത പശ്ചാത്താപം ആണെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രിയതമനിൽ നിന്നുണ്ടായ മറുപടി
 “ അയാളെ തനിക്കൊന്നു കാണാൻ വല്ലവഴിയും ഉണ്ടോന്ന് .. നീ സൗമിനിയേടത്തിയോട് ഒന്നു തിരക്കാമോ .. “ . അനുക്കുട്ടി അതിശയത്തോടെ പ്രിയതമനോട് തിരക്കി “ എന്റെ പേരിൽ സോറി പറയാനാ .. “. പ്രിയതമൻ അനുക്കുട്ടിയുടെ തോളിൽ തട്ടി 
ആശ്വസിപ്പിക്കുംവിധം മൊഴിഞ്ഞു “ പറ്റിയാൽ എനിക്കയാളെയൊന്നു കാണണം … കാണുമ്പോൾ അങ്ങേർക്കൊരു കൈകൊടുക്കണം … എന്നിട്ടയാളുടെ തോളിൽത്തട്ടി പറയണം “ ഓ സുഹൃത്തേ .. നിങ്ങൾ രക്ഷപെട്ടു … ഭാഗ്യവാൻ … “ 

അനുക്കുട്ടി സോഫയിൽക്കിടന്ന കുഷ്യനെടുത്തു പ്രിയതമനു നേരെ ഒറ്റ ഏറ്. 

                    ************************************************

Friday, 2 October 2015

ഫ്രീക്കന്മാർ




     ആ അവധിക്കു നാട്ടിലേക്കുള്ള പോക്ക് വളരെ ത്രില്ലടിച്ചായിരുന്നു.  ആദ്യമായി മാറി നിൽക്കുന്ന മോനെ കാണാനായി നേരെ അവന്റെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക്..... അവിടെച്ചെന്നതും  ഓടിയിറങ്ങിവന്ന മകനെക്കണ്ട്  അന്തംവിട്ട് ഞാനും, പുള്ളിക്കാരനും കണ്ണിൽക്കണ്ണിൽ നോക്കി. ഞാനറിയാതെ തന്നെ എന്റെ ആത്മഗതം ഉച്ചത്തിലായിപ്പോയി " ഇതെന്തു കോലമാ....  നീയിതെന്തു ഭാവിച്ചാ......?"
    
     അവൻ ബാഗുമായി ഓടിവന്നു  വണ്ടിയിൽക്കയറി. ഞാൻ പുള്ളിക്കാരന്റെ മുഖത്തേക്ക് നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കിയപ്പോൾ " ഒക്കെ ഞാൻ ശെരിയാക്കി എടുത്തോളാം " എന്ന അർത്ഥത്തിൽ പുള്ളി എന്നെ കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു.  അച്ഛൻ മകനോട് കോളേജ് വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കുമ്പോഴും ഞാനവനെ അടിമുടി വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. കോളേജിൽ ചേർക്കാൻ കൊണ്ടുചെന്നപ്പോൾ ആദ്യദിവസത്തെ മീറ്റിങ്ങിൽ അദ്ധ്യാപകൻ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞ വാചകങ്ങൾ ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്ന പോലെ........ ഈശ്വരാ .......!!! അതെങ്ങനെ .... അതു ഞാനല്ലേ കേട്ടുള്ളൂ.പുള്ളിക്കാരൻ അതും കഴിഞ്ഞ് രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞല്ലേ   നാട്ടിലെത്തുന്നത് അതാ അവനെക്കണ്ടിട്ടും ഇത്ര കൂളായി ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നെ .
 
     അന്ന് മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് ഞാനും, അവനും പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുമ്പം ക്യാമ്പസ്സിൽ   കുട്ടികൾ കൂട്ടമായും, ഒറ്റക്കും ഒക്കെ കറങ്ങി നടക്കുന്ന കണ്ടു. അദ്ധ്യാപകന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തപ്പോൾ ഇതിൽ ചില കുട്ടികളെക്കണ്ട് ഇവര് ഇവിടെ പഠിക്കുന്നവർ തന്നെയോ ? എന്നൊരു സംശയം മനസ്സിലുദിച്ചു. തിരിച്ചു പോരാനായി  വണ്ടിയിൽക്കയറുമ്പോൾ അദ്ധ്യാപകന്റെ വാക്കുകൾ ഞാനവനെ ഒന്നൂടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയതുമാണ് ... എന്നിട്ടാണിപ്പോൾ ഇവൻ......

         പുള്ളിക്കാരനും,  ഞങ്ങളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന അനന്തിരവനും ചേർന്ന് നാട്ടുകാര്യം, രാഷ്ട്രീയം വർത്തമാനത്തോട് വർത്തമാനം. അവനാണെങ്കിൽ ഇതൊന്നും അവനെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേ അല്ലെന്ന മട്ടിൽ മൊബൈലിൽ ഗെയിം  കളിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാനവനെ തോണ്ടി വിളിച്ച് അവന്റെ ഈ കോലം കണ്ടതിലുള്ള അതൃപ്തി അറിയിച്ചപ്പോൾ അവൻ ഹെഡ് ഫോണെടുത്ത് ചെവിയിൽ ഫിറ്റ് ചെയ്തിരുന്ന് പാട്ട് കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.

      വൈകിട്ടവൻ അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന് ഹോസ്റ്റൽ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നതിനിടയിൽ ഞാനവനെ എന്റെ ക്ഷമകേട് അറിയിച്ചു.  അവനതു കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ ഹോസ്റ്റെലിലെ ഫുഡിനെപ്പറ്റി പരാതി പറഞ്ഞു. അവനുറങ്ങാനായി  ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞു പോവുമ്പോഴും ഞാനവനെ " നാളെത്തന്നെ നീ ഇതിനൊരു തീരുമാനമുണ്ടാക്കണം " ന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോൾ "മൌലികാവകാശം " എന്ന പദത്തെപ്പറ്റി മൂന്നാലു വാചകം എന്നോടു പറഞ്ഞിട്ട് അവനോടിപ്പോയി. ഇതെല്ലാം കണ്ടിട്ടും, കേട്ടിട്ടും 'ഞാനൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ രാമനാരായണാ ' മട്ടിൽ കഷണ്ടിയിൽ തടവി ഗഹനമായി എന്തോ ചിന്തിച്ചു കിടക്കുന്ന  പുള്ളിക്കാരനെ കണ്ട് എന്റെ ക്ഷമ നഷ്ടപ്പെട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു " നിങ്ങളിതൊന്നും കാണുന്നില്ലേ?" .   " നീയിങ്ങനെ സർവസമയോം പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നാൽ അവൻ വകവെക്കില്ല സാവകാശമാകട്ടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാം " എന്ന പുള്ളിക്കാരന്റെ വാക്കുകൾ എനിക്കല്പം ആശ്വാസം തന്നു. 

      ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പുള്ളിക്കാരനാണെങ്കിൽ  വീട്ടുവിശേഷങ്ങളിലും, ബന്ധുവിശേഷങ്ങളിലും, നാട്ടുവിശേഷങ്ങളിലും മുങ്ങി മുങ്ങി തിരക്കോടു തിരക്ക്. അച്ഛന്റെ ഈ മൌനാനുവാദം അവനു വളമായി എന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.  ദിവസങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കടന്നുപോകവേ ഒരു ദിവസം ഉച്ചയൂണു കഴിഞ്ഞ് ഞാനിങ്ങനെ ബോറടിച്ചിരിക്കുമ്പം ചുമ്മാ ടീവീ ഓണാക്കി. വൈകുന്നേരം ടീവീ തുറന്നാൽ സീരിയൽ സീരിയൽ പകലും ഇതുതന്നെയോ എന്നു പഴിച്ചുകൊണ്ട് ചാനൽ മാറ്റി മാറ്റി വന്നപ്പം ദാണ്ടെ ..... നമ്മുടെ ശ്രീകണ്ഠൻനായരുടെ  " നമ്മൾ തമ്മിൽ" . ഇനിയിപ്പം ബോറടി മാറിക്കിട്ടിയല്ലോന്നു കരുതി ഞാൻ വോളിയം കൂട്ടി വച്ചു.  ആ പ്രോഗ്രാമ്മിൽ വന്നിരിക്കുന്നവർ നിറയെ ചെറുപ്പക്കാരായ ആണ്കുട്ടികൾ. അവരെയൊക്കെ കണ്ട് അന്തം വിട്ടിരുന്നു പോയ് ഞാൻ. മുടിഭാരം കാരണം അവരുടെയൊന്നും മുഖം കാണാനേ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജട പിടിച്ചു തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന മുടി, കറണ്ടടിച്ച പോലെ തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുടി, പെണ്പിള്ളേരുടെ മുടിയേക്കാൾ നീളത്തിൽ താഴോട്ടു വളർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന  മുടി, ഉച്ചിയിൽ കുറച്ചു കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു കെട്ടിവച്ചിരിക്കുന്ന മുടി എന്നു വേണ്ട മൊത്തം മുടി തന്നെ മുടി.  ഇവരൊക്കെ ഫ്രീക്കന്മാരാണത്രെ. ഇതിനു ഫ്രീക്കൻ സ്റ്റയിലെന്നാ  പറയുക എന്നാണു ആ പ്രോഗ്രാമ്മിൽ നിന്നു കിട്ടിയ അറിവ്. എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആശങ്ക ആളിപ്പടർന്നു. ഈശ്വരാ..... ഇതിൽ ചില ഫ്രീക്കന്മാർ മാസത്തിൽ ഒരിക്കലോ, രണ്ടു മാസം കൂടുമ്പോഴോ മാത്രേ തലയിൽ വെള്ളം തൊടാറുള്ളൂ എന്നും ചില പ്രശസ്തരായ ഹെയർ സ്റ്റയിലിസ്റ്റുകൾ പറഞ്ഞത് " മുടി എപ്പോഴും വാഷ് ചെയ്യുന്നത് നന്നല്ല " എന്ന്. 
ഞാനേതായാലും വേഗം ടീവീ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു. രണ്ടുനേരവും കുളിക്കുന്ന എന്റെ മകനോട് ടീവീയിൽ ഫ്രീക്കുകൾ പറഞ്ഞ കാര്യം പറയാനേ പോയില്ല. പകരം ഞാൻ മനസ്സിൽ ശപഥം എടുത്തു. " ഇനിയിവനെ ഇങ്ങനെ വിട്ടുകൂടാ..... ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരു പരുവമായിക്കഴിഞ്ഞു ഇനി താമസിച്ചാൽ ഇവനും തനി ഫ്രീക് ഉറപ്പ്. 
        മനസ്സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ അവന്റെ മുറിയിലേക്കോടിച്ചെന്നു  ഭാഗ്യം... അവനവിടെത്തന്നെയുണ്ട്  സ്റ്റഡിടേബിളിന്റെ മുന്പിലുള്ള കൊച്ചുകണ്ണാടിയിൽ നോക്കി താടിയിൽ കൈ കൊണ്ട് തടവി ഇരിക്കുന്നു. മോനേ..... ഞാൻ വിളിച്ചതും അവൻ എന്നോട് സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു " അമ്മേ താടിയിൽ സ്ട്രോങ്ങ് ആയി രോമം കിളിർത്തു വരാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ദുൽക്കർ സൽമാനെപ്പോലെ  അവനു താടിയും,മീശയും വളർത്തണമത്രേ.....  അപ്പോഴാണ് ഞാനവന്റെ മൂക്കിനു താഴോട്ടും, ചുണ്ടിനു താഴോട്ടും ഒക്കെ സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണം നടത്തിയത്. അങ്ങിങ്ങ് വളർന്നു കരുത്താർജിക്കുന്ന മീശയും, താടിയിൽ അവിടവിടെ പൊങ്ങിവരുന്ന രോമങ്ങളും. ഞാനവനോട് ഷാരൂഖ്ഖാനെയും സൽമാൻഖാൻ, അമീർഖാൻ ഇങ്ങനെ ഹിന്ദിയിലുള്ള പ്രമുഖ ഖാന്മാരെ എല്ലാം  ശ്രദ്ധിക്കൂ അവർക്കാർക്കെങ്കിലും നീ ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വല്ലതുമുണ്ടോ? മുടി നന്നേ പറ്റെ വെട്ടി ക്ലീൻ ഷേവ്  ആണ് പുരുഷ സൌന്ദര്യ ലക്ഷണമെന്നും അവനോടു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനെന്നോട് " അപ്പോൾ  അച്ഛനോ അമ്മേ?" എന്നു തർക്കുത്തരം പറഞ്ഞതിന് ഞാൻ വിഷയം മാറ്റാനായി "റെക്കോർഡ് എഴുതി തീർക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ   സമയം കളയാതെ വേഗം എഴുതി തീർക്കൂ ന്നു പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നു സ്ഥലം വിട്ടു. 

        ഉച്ചക്ക് ഊണു കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനവനോട് ഈ ഫ്രീക്കൻ സ്റ്റയിലിനെപ്പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചപ്പോൾ അങ്ങനെയൊരു പേരില്ലെന്നും, ഇതൊക്കെ ഓൾഡ് ജെനറേഷൻസിന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ   ആണെന്നും പറഞ്ഞ് എന്റെ അഭിപ്രായത്തെ തള്ളി ഞാനവനെ സാറിന്റെ ഉപദേശം ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർമ്മപ്പെടുത്തി ഇതെല്ലാം കേട്ടിരുന്ന് സഹികെട്ട പുള്ളിക്കാരൻ മകനോട് വേഗം പോയി മുടിവെട്ടി വരാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു. എന്തായാലും പറയണ്ടവർ പറയാത്ത താമസം അവനോടി മുടിവെട്ടാനായി. തിരിച്ചു വന്ന അവനെക്കാണ്ട് ഞങ്ങൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും ഞാൻ മനസ്സാ സന്തോഷിച്ചു. കാരണം അവൻ മൊട്ടയടിച്ചാണ് തിരികെ വന്നത്. വേഗം കിച്ചണിലോട്ടോടിയ എന്റെ പിറകെ ഓടിവന്ന അവൻ ചോദിച്ചു " അമ്മക്കിപ്പം സമാധാനമായോ ?"   ഞാനപ്പോൾ പറഞ്ഞു " ഇപ്പോഴാ മോനെ നിന്റെ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം വീണത്".  അവനപ്പോൾ പറഞ്ഞത് ബാർബറങ്കിൾ അവനോടു ചോദിച്ചത്രേ " ഇത്ര നല്ല മുടി എന്തിനാ വെട്ടിക്കളയുന്നെ എന്ന്?" നേരോ... കള്ളമോ ...  സത്യം എന്തുമാകട്ടെ ഞാനതു നിഷേധിച്ചു " ഒരു ബാർബറങ്കിളും  ഒരിക്കലും അങ്ങനെ പറയാൻ  വഴിയില്ല. "  എന്തായാലും അവധി തീർന്നു " മീശയിലും, താടിയിലും, മുടിയിലും ഒന്നും ഒരു കാര്യവുമില്ലെന്നും പഠിത്തത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതിയെന്നും വേണ്ടതിലധികം ഉപദേശങ്ങളും കൊടുത്തു ഹോസ്റ്റലിൽ  അവനെ ക്കൊണ്ടാക്കി ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോന്നു. 

          മാസം രണ്ടുമൂന്നു കടന്നുപോയി. വീണ്ടും അവന്റെ വിളി " അമ്മേ യൂണിവേഴ്സിറ്റി  എക്സാം സ്റ്റഡി ലീവ് ആകുന്നു അമ്മ വരണം" . അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം ഞാൻ വേഗം നാട്ടിലേക്ക്. അങ്ങിനെയാണല്ലോ ഞങ്ങൾ കുടുംബിനികൾ . മക്കൾക്ക് ആവശ്യം വരുമ്പോൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക്, ഭർത്താവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ ഇങ്ങോട്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ ചോദ്യമോ ഇങ്ങോട്ട് തിരിക്കുമ്പം ചോദിക്കും, നീയും പോവാണോ? നാട്ടിലോട്ടു ചെന്നാൽ ചോദിക്കും നീയെന്നാ ഇപ്പം ഒറ്റക്കു വന്നെ?  ഉദ്യോഗസ്ഥകളല്ലാത്ത മിക്ക കുടുംബിനികളും നേരിടുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ തന്നെ ഇതൊക്കെ. അവൻ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും വന്ന് എന്നോടൊപ്പം വീട്ടിൽ നിന്ന് സ്റ്റഡി ലീവ് സമയത്ത് തകൃതിയായ പഠിത്തം. ഇതിനകം മൊട്ടയടിച്ചു ഞാൻ കണ്ടിട്ട് പോയ അവന്റെ രൂപം വീണ്ടും പഴയപടിയിലേക്ക് നീങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. മുടിയും, താടിയുമൊക്കെ മെല്ലെ വളർന്നിറങ്ങി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഞാനതിൽ നന്നായി പ്രതിഷേധം  അറിയിച്ചെങ്കിലും അവൻ ഇപ്പോൾ അവധിയല്ലേ എക്സാം തുടങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ മുടിവെട്ടിക്കളഞ്ഞോളാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ കളിപ്പിച്ച് അവൻ നടന്നു. എക്സാം അടുത്തു ഇനി ഒരാഴ്ച കൂടി .... ഞാൻ മുടിയുടെ കാര്യം കൂടെക്കൂടെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു അവൻ നാളെ..... നാളെ....പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു എന്റെ ആവശ്യം നീളെ ....നീളെ...... നീണ്ടുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്തായാലും എക്സാം തുടങ്ങും മുൻപേ പുള്ളിക്കാരന്റെ ഫോണ് വന്നു " പുള്ളി നാട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുന്നു"  ഹാവൂ ..... ആശ്വാസം ഇനിയിപ്പം ഇവനെ എല്ലാം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിക്കൊള്ളുമല്ലോ  മുടിയുടെയും, താടിയുടെയും ഒക്കെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമായി കിട്ടുമല്ലോ എന്ന് സമാധാനിച്ചു. പതിവുപോലെ തന്നെ " എന്നെ കൊണ്ടുവരാൻ ആരും എയർപോർട്ടിലേക്ക്  വരേണ്ടതില്ല ഞാനങ്ങു വന്നോളാം" എന്ന് ഫോണ് വന്നു. 
അങ്ങനെ ഒരു ഞായറാഴ്ച ദിവസം പുള്ളിക്കാരൻ വരുന്നത് പ്രമാണിച്ച് അമ്മച്ചിയെയും  വീട്ടിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു വരുത്തി ഊണും തയ്യാറാക്കി ഞങ്ങൾ മൂവരും പുള്ളിക്കാരനെയും നോക്കിയിരിപ്പായി. ഫ്ലൈറ്റ് ലാൻഡ് ചെയ്തു എന്ന് ഫോണ് വന്നു. മൂന്നു മൂന്നര മണിക്കൂറായിട്ടും ആളെത്താതെ ക്ഷമകെട്ട് അമ്മച്ചി എന്നോട് വിളിച്ചു ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു " എവിടായെന്ന്" . ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആരെയോ കൂട്ടുകാരെയൊക്കെ കണ്ടു വൈകിയേ എത്തൂ നിങ്ങൾ ഊണ് കഴിച്ചുകൊള്ളൂ ലേറ്റ് ആകും എന്ന് പറഞ്ഞ് ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു.  എനിക്കല്പം ദേഷ്യം തോന്നാതിരുന്നില്ല ഇന്നുതന്നെ ഇത്ര അർജെന്റിൽ ഏതു കൂട്ടുകാരെയാണാവോ ? ആ എന്തേലുമാവട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു സമാധാനപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പം ആരോ കാളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു. പുള്ളിക്കാരൻ തന്നിട്ടുള്ള ഉപദേശപ്രകാരം " ബെല്ലടിച്ചാലുടനെ ഓടിച്ചെന്നു ഡോർ തുറക്കാതെ ഞാനടുക്കളഭാഗത്തു വച്ചിരിക്കുന്ന ഡോറിന്റെ ചെറിയ വട്ടത്തിൽക്കൂടി    പുറത്തേക്ക് സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണം നടത്തി. " ബാഗും തൂക്കിപ്പിടിച്ച് ഒരു അപരിചിതൻ" 
 വല്ല എൽഐസീ  എജെന്റോ അതോ ഇൻകം റ്റാക്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥനോ, പിരിവുകാരോ ആർക്കറിയാം? ഇയാൾക്ക് വരാൻ കണ്ട ഒരു നേരം എന്നു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഞാൻ മോനെ വിളിച്ച് അവനോടു പറഞ്ഞു " നീ ഡോർ തുറന്ന് ആ മനുഷ്യനോട് ' ഇവിടാരുമില്ല അച്ഛനും, അമ്മയും പുറത്തു പോയിരിക്കുവാ... എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല ..., ' എന്നു പറഞ്ഞു വിട്ടേക്കണം. അല്ലാതെ എപ്പോഴും ചെയ്യുന്ന മാതിരി അയാളുടെ മുന്നിൽ പോയി നിന്ന് അമ്മേ...... എന്നു നീട്ടി വിളിച്ചു കൂവരുത് ... പറഞ്ഞ കേട്ടല്ലോ..." എന്നു പറഞ്ഞ് അവനെ വാതിൽക്കലേക്ക് ഓടിച്ചു വിട്ടു. മോനെ കാത്തിരുന്ന് ക്ഷീണിച്ചു പോയിക്കിടന്ന അമ്മച്ചി ഞങ്ങളുടെ വർത്തമാനം കേട്ടെണീറ്റുവന്നു 
" ഓ ഫ്ലാറ്റിലും പിരിവുകാരുടെ ശല്യമുണ്ടല്ലേ " എന്നു ചോദിച്ച് എന്റൊപ്പം വന്നിരുന്നു. 
അവൻ ഡോർ തുറന്ന് " അച്ഛനും, അമ്മേം പുറത്തു പോയിരിക്കുവാ.... ന്നു പറേന്ന കേട്ടു.... നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവൻ പതിവുതെറ്റിക്കാതെ അയാളുടെ മുന്നിൽനിന്നു വിളിച്ചുകൂവി അമ്മേ............  എനിക്ക് സ്വല്പം ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും പതിവുവിളിയിൽ നിന്നും അല്പം വേറിട്ട ശബ്ധത്തിലായിരുന്നു  ആ വിളി. അല്പം സംഭ്രമത്തോടെ ഞാനും, അമ്മച്ചിയും വാതിൽക്കലോട്ടോടിച്ചെന്നു. അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിന്നുപോയി.  സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു നിന്ന എന്റെ ചെവിയിലേക്ക് അമ്മച്ചിയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ചോദ്യം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു " ഇതെന്തു കോലമാടാ?"  ഞാനും അതു തന്നെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞെങ്കിലും വാക്കുകൾ പുറത്തോട്ടു വന്നില്ല. കണ്ണു മിഴിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നോട് പുള്ളിക്കാരൻ ചോദിച്ചു "എങ്ങിനെയുണ്ട് ?" 
തല മൊത്തം മൊട്ടയടിച്ച് ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്തു പുതിയ സ്റ്റൈലിൽ വന്നിരിക്കുന്ന പുള്ളിക്കാരൻ ഉറക്കെച്ചിരിക്കുംപോൾ  ആ സൌണ്ട് കൊണ്ട് മാത്രം പുള്ളിക്കാരനാണ് എന്നു ഞാനും, അമ്മച്ചിയും, മോനും തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. അപ്പോൾ പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യം പറയണോ!!!! 

Monday, 21 September 2015

കോലങ്ങൾ

     ഉമ്മറത്ത് പടിയിൽ പൊന്നുണ്ണിയെ  മടിയിൽക്കിടത്തി കളിപ്പിച്ചിരിക്കുംപോഴാണ് അവൾ വന്നത്. ഒരു കുഞ്ഞിനേയും ഒക്കത്തേന്തി വെള്ളക്കല്ല് മൂക്കുത്തിയുമിട്ടു ചുവന്ന വലിയപൊട്ടുംതൊട്ട്  ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണ്. മഞ്ഞയിൽ നീലപ്പൂക്കളുള്ള സാരി അലക്ഷ്യമായി വാരിച്ചുറ്റി അവൾ എന്റെ പൊന്നുണ്ണിയെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി വിളിച്ചു " ഓ മുത്തേ...... ആണോ പെണ്ണോ ചേച്ചീ ?"  എന്ന ചോദ്യത്തിന്  'ആണെ'ന്ന്  പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പ്രകാശിച്ചു. ഒപ്പം ഒക്കത്തിരുന്ന തന്റെ കുഞ്ഞിനോടവൾ കൊഞ്ചി " നോക്കെടാ കണ്ണാ ..... കുഞ്ഞു മുത്തിനെ ......"
കഷ്ടിച്ചു രണ്ടു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന അവളുടെ കുട്ടി ആണ്കുഞ്ഞെങ്കിലും ഉച്ചിയിൽ നീണ്ട കുറെ മുടി കൂട്ടിവാരി ചുവന്ന റിബ്ബണ് കൊണ്ടു കെട്ടി നെറ്റിയിലും കവിളത്തും വലിയ പൊട്ടും തൊടുവിച്ച അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ണിക്കണ്ണനെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.   
" ഇവന്റെ മുടിയെന്താ മുറിക്കാത്തെ" എന്ന ചോദ്യത്തിന് "  "നേർച്ചയാ ചേച്ചീ " ന്ന മറുപടി. 
  " വീടെവിടെയാ? കുട്ടീടെ അച്ഛനെവിടെ ?" എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യത്തിന് പരസ്പരബന്ധമില്ലാതെയുള്ള  അവളുടെ മറുപടി എന്നിൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉളവാക്കി. ഒച്ച കേട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഓടി വന്ന ഭാനുവേടത്തിയുടെ തിരിച്ചും മറിച്ചുമുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അവൾ വീണ്ടും പരസ്പരബന്ധമില്ലാതെ  ഉത്തരം പറഞ്ഞ് വിഡ്ഢിച്ചിരി ചിരിച്ചു.  
ഭാനുവേടത്തി വിധിയെഴുതി " അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണ് " ഒപ്പം ഒച്ച വച്ചു തന്റെ നേരെ  "ഇവറ്റയുടെ ഒക്കെ കണ്ണു തട്ടാതെ കുഞ്ഞിനെ അകത്തു കൊണ്ടുപോയിക്കിടത്തുന്നുണ്ടോ" . 

       രണ്ടുനാൾ ശേഷം മുറ്റത്തു നനച്ച തുണി വിരിച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ കയറി വന്നു " ചേച്ചി വിശപ്പിനെന്തെങ്കിലും തരുവോ? "  അവളുടെ വേഷം മുഷിഞ്ഞിരുന്നു. കുഞ്ഞു വാടിത്തളർന്ന് അവളുടെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. താൻ ഭാനുവേടത്തിയോടു പറയുമ്പോൾ 
" ഇവറ്റയെയൊക്കെ  അടുപ്പിച്ചാൽ ശല്യമാണേ " എന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും ഭാനുവേടത്തി പുട്ടും, കടലക്കറിയും ഒരു വാഴയിലയിൽ വച്ച് അവൾക്കു കൊടുത്തു. അവൾ മുറ്റത്തോടു ചേർന്നുള്ള കാർപോർച്ചിന്റെ അറ്റത്ത് ചമ്രം പടഞ്ഞിരുന്ന് കുഞ്ഞിനെ മടിയിലിരുത്തി അതു കഴിച്ചു ഇടക്കിടെ ഉരുളയാക്കി കുഞ്ഞിന്റെ വായിലും വച്ചു കൊടുത്തു.  അവൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൈകഴുകി വന്ന് നന്ദിയോടെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവളുടെ ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം നെഞ്ചിൽ ഒരു വിങ്ങലുണർത്തി. ഒരു ചെറിയ ബിസ്കറ്റ് പായ്കറ്റ് അവളുടെ കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു " നിന്റെ കുഞ്ഞിനു കൊടുക്കൂ ട്ടോ ". 
"നിങ്ങളെ  ഈശ്വരൻ അനുഗ്രഹിക്കും ചേച്ചീ " എന്നവൾ നന്ദി പറഞ്ഞു. 
അവളെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് ചോദിച്ചറിയാൻ ഭാനുവേടത്തി ഒരിക്കൽ കൂടി ശ്രമം നടത്തി " പെണ്ണേ നീ ഈ കൊച്ചിനെയും കൊണ്ട് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കണേ " എന്ന ചോദ്യത്തിന്  " എനിക്കീശ്വരൻ അല്ലാതാരുമില്ലമ്മാ " എന്നവൾ ദയനീയമായി മറുപടി നല്കി. 
" ഈ കൊച്ചിന്റെ തന്തയെവിടെ നിന്റെ കെട്ടിയവൻ ? നിന്നെ കെട്ടിച്ചതാണോ അതോ..... ? " ഭാനുവേടത്തി അർദ്ധോക്തിയിൽ നിർത്തി. അവൾ വീണ്ടും "ആരുമില്ലമ്മാ ....... ആരുമില്ലമ്മാ... ഈശ്വരൻ അല്ലാതെ" എന്നു തന്നെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും മറുപടി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.  " ഇങ്ങനെ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞു നടന്നാ നിന്നെ വല്ലോരും ഉപദ്രവിക്കില്ലേ ?" എന്നു ഭാനുവേടത്തി അവളെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുമ്പോൾ  " ഈശ്വരാ.... ഈശ്വരൻ തന്നെ തുണ " എന്നവൾ പറഞ്ഞു. 

   കിഴക്കേ വീട്ടിലെ അമ്മുവേടത്തിയും, പപ്പേട്ടനും ഭാനുവേടത്തിയുമായി  ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിനെപ്പറ്റി  ചർച്ചയായി. 
പകലു മുഴുവനും കുഞ്ഞിനേയും ഒക്കത്തേന്തി അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു  നടക്കുന്ന അവൾ സന്ധ്യയാവുംപോൾ അമ്പലകോമ്പൌണ്ടിനകത്തെ കെട്ടിടവരാന്തയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച് അന്തിയുറങ്ങുമെന്നും ആരോ പറഞ്ഞതായി അവർ ഭാനുവേടത്തിയോടു പറയുമ്പോൾ ഭാനുവേടത്തി മൂക്കത്തു വിരൽ വച്ചു പറഞ്ഞു  " ഈശ്വരാ.... അമ്പലപ്പറമ്പിലോ  ഈ പെണ്ണ് ചെന്നു കയറിയെക്കണേ! ഇനി എന്തൊക്കെയാ സംഭവിക്കുക? " 
"അവൾക്കവിടെ  പേടിക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങാല്ലോ ഭാനുവേടത്തി  അവളെ ദേവി കാത്തോളും " എന്നു താൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ " അമ്പലപ്പറമ്പിൽ ചെന്നുകയറി ഈ ദേശത്തിനൂടെ ദേവീകോപം  വരുത്തി വക്കും ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണ് " എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭാനുവേടത്തി അകത്തേക്ക് പോയി. 

    രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാനായി പൊന്നുണ്ണിയെ നെഞ്ചോടടുക്കി കിടക്കുമ്പോൾ ആ ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിന്റെ രൂപവും, വാടിത്തളർന്ന അവളുടെ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖവും മനസ്സിൽ ഒരു നോവായി. കണ്ണുകൾ അടക്കുമ്പോൾ അവൾ കുഞ്ഞിനെ ഒക്കത്തേന്തി തൊട്ടടുത്തു വന്നു നിൽക്കുംപോലെ. എപ്പോഴോ മയക്കത്തിലേക്കു വീണിരുന്നു. കുഞ്ഞിന്റെ ചിണുക്കം.. ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിന്റെ കുഞ്ഞല്ലേ... അവളെവിടെ.... അവിടെ ആൾക്കൂട്ടമാണല്ലോ ഭ്രാന്തിയെ അമ്പലത്തിൽനിന്നും അടിച്ചോടിക്കയാണോ ? 'അവളെ ഓടിക്കല്ലേ അവളവിടെ കിടന്നോട്ടെ ' താനാരോടൊക്കെയോ പറയാൻ വെമ്പി ശബ്ദം പുറത്തേക്കു വന്നതേയില്ല. ഭാനുവേടത്തി ലൈറ്റിട്ട് തട്ടി വിളിച്ചു തന്നെ  ഉണർത്തുമ്പോൾ തന്റെ പൊന്നുണ്ണി ചിണുങ്ങുകയായിരുന്നു. " ന്താ കുട്ടീ ഇങ്ങനെ ബോധമില്ലാണ്ട് കിടന്നുറങ്ങിയാ? തള്ളമാർക്ക് എപ്പോഴും ഒരു ബോധോണ്ടാവണം " ഭാനുവേടത്തി താക്കീത് തന്നു . 
താൻ പൊന്നുണ്ണിയെ ചേർത്ത് കിടത്തി... അവൻ  നനച്ചുവല്ലോ....  അവന്റെ തുണിമാറ്റി മടിയിലിരുത്തി പാലൂട്ടി. അവൻ മെല്ലെ ഉറങ്ങി. വീണ്ടും മനസ്സിൽ ആ സ്വപ്നം .....അസ്വസ്ഥത  തലപൊക്കി . ആ കുഞ്ഞു രാത്രിയിൽ ഉണർന്ന് അമ്മയെ കാണാതെ കരയുകയാവുമൊ? അവളെ ആരെങ്കിലും? "ദേവീ.... നീ അവളെ കാത്തോണേ........." മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു. 

      രാവിലെ എണീറ്റു വരുമ്പോൾ ഭാനുവേടത്തി ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിന്റെ  കാര്യം പറഞ്ഞു. നാട്ടുകാർക്ക് അവൾ ശല്യമാകുന്നു. അവൾ ഉയർന്ന കുലജാതയാണെന്നും ഏതോ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരനോടൊപ്പം ഓടിപ്പോന്നവളാണെന്നും  അവനവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു കടന്നു കളഞ്ഞതാണെന്നും ഒക്കെ നാട്ടുകാരിൽ പലരും പലതും പറഞ്ഞു.   അവൾ വീടുകളിലും, കടത്തിണ്ണകളിലും ആഹാരവും, വസ്ത്രവും യാചിച്ചു ചെന്നു. വേണ്ടാത്ത പൊല്ലാപ്പ്  എന്തിനാ വെറുതെ തലയിൽ വലിച്ചു വെക്കുന്നതെന്നോർത്ത് ചിലർ കാണാത്ത ഭാവം നടിച്ചു ചിലർ ആട്ടിയോടിച്ചു, ചിലർ ഭക്ഷണം കൊടുത്തു. വസ്ത്രം ആരെങ്കിലും കൊടുത്താൽ നിന്നനിൽപ്പിൽ നാണം മറന്ന് ഉടുത്തിരുന്നതൂരിയെറിഞ്ഞ്   കൊടുക്കുന്ന  വസ്ത്രമണിഞ്ഞവൾ തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോളും അവൾ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഒക്കത്തേന്തി  അവനെ താലോലിച്ചു കൊണ്ടു നടന്നു. അവളുടെ നാണം മറന്നുള്ള വസ്ത്രം മാറലിൽ ആൾക്കാർ അവൾക്ക് ഉടുതുണിക്ക് മറുതുണി കൊടുക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ചില ചെറുപ്പക്കാർ സഹായം നീട്ടിയും, ദുരുദ്ധേശ്യത്തോടെയും സമീപിച്ചപ്പോൾ അവൾ ചീത്ത പറഞ്ഞ് അവരുടെ കണ്ണുപൊട്ടിച്ചു വിട്ടു.  തൊട്ടടുത്ത സർപ്പക്കാവിൽ ചെന്നുകയറിയ അവളെ അമ്മുവേടത്തിയും, ഭാനുവേടത്തിയും കണക്കിനു ചീത്ത പറഞ്ഞു. ദൈന്യത തോന്നി " മതി ഭാനുവേടത്തി  ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിനെന്തറിയാം  " എന്നു പറഞ്ഞ തന്നോട്  "  നീ നോക്കിയേ കുഞ്ഞേ അശ്രീകരം " എന്നു  ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു ഭാനുവേടത്തി അവളെ പരുഷമായി നോക്കി. താനവളുടെ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ' ഉവ്വ് ചുവന്ന പൊട്ടുകൾ  പോലെ അവളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ ' . " ഈശ്വരാ ....... എന്തിനു നീ ഇവൾക്കിങ്ങനെയൊരു ഗതി കൊടുത്തു " മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. 
ഒരുനാൾ ഉച്ചക്ക് കയറിവന്ന അവൾ വാതിൽക്കൽ നിന്നു നീട്ടി വിളിച്ചു
 " ചേച്ചീ........" താനിറങ്ങിച്ചെന്നു. അവൾ കുളിച്ചു വസ്ത്രം മാറിയിരുന്നു ആരോ കൊടുത്തതാവാം ഒരു ചുവന്ന നൈറ്റിയാണവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്.  കുഞ്ഞിനേയും വൃത്തിയായി എന്നാൽ പാകമല്ലാത്ത ഒരുടുപ്പണിയിച്ചിരുന്നു. മുറുക്കി ചുവപ്പിച്ച അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കണ്ട ഞാൻ ചോദിച്ചു " നീ മുറുക്കുമോ?" അവൾ മുറുക്കി ചുവപ്പിച്ച ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി ചിരിച്ചു എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു "ചേച്ചീടെ കുഞ്ഞെവിടെ? " . പൊന്നുണ്ണി അകത്തു തൊട്ടിലിൽ ഉറക്കമായിരുന്നു. 
"കുഞ്ഞിനു പേരിട്ടോ ചേച്ചീ" എന്ന അവളുടെ ചോദ്യത്തിന്  "ഇല്ല "  എന്നു ഞാൻ മറുപടി പറയുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു " ഞാനൊരു പേരു പറയട്ടെ ? " 
" പറയൂ " ഞാൻ പറയുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു " അമ്പി " മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച പല്ലുകൾ കാട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു " നല്ല പേരല്ലേ ചേച്ചീ.... അമ്പീന്നു മുത്തിനെ വിളിക്കണം ". 
ഞാൻ ചോദിച്ചു " നിന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ പേരെന്താ?" 
അവൾ പറഞ്ഞു " കണ്ണൻ"
      ഭാനുവേടത്തി അവൾക്കും,കുഞ്ഞിനും വയറു നിറയെ ചോറു കൊടുത്തു. അവൾ ആഹാരം കഴിച്ചു കൈകഴുകി കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം കഴുകി തുടപ്പിക്കുന്നതും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒരു നോർമലായ സ്ത്രീയെപ്പോലെ തോന്നിച്ചു. 'ശെരിക്കും ഇവൾക്കു ഭ്രാന്തുണ്ടോ?..... അതോ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയോ,  അവളിങ്ങനെ ഭാവിക്കയാണോ?  മനസ്സിൽ അങ്ങനെയൊരു തോന്നൽ ഉടലെടുത്തു. പൊന്നുണ്ണി ഉണർന്നു കരഞ്ഞു. താനകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവൾ മുറ്റത്തു നിന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു
 " അമ്പീ.....   മുത്തേ....... കരയാതെടാ....." 
ഭാനുവേടത്തി പറഞ്ഞു " മതി മതി വേഗം സ്ഥലം വിട്  " 
പാത്രവുമായി അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോവുന്നതിനിടയിൽ  ഭാനുവേടത്തി പിറുപിറുത്തു " ഇവറ്റയെ ഒക്കെ അടുപ്പിച്ചാൽ പിന്നെ ശല്യാവും.... ഇതൊരു പതിവാക്കും". 

        വൈകുന്നേരം മുറ്റത്തു ചെടി നനച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ ദൂരെനിന്നേ കുഞ്ഞിനെ ഒക്കത്തേന്തി വേഗത്തിൽ നടന്നുവരുന്നു. അടുത്തു വരുമ്പോൾ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു  " അമ്മേ..... ദേവീ...... എന്ന് മാത്രം ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ വേഗം കിഴക്കോട്ടു നടന്നുപോവുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയത്തിന്റെ നിഴൽ വീണപോലെ.  രാത്രിയുടെ മറവിൽ ആരെങ്കിലും ആ പാവത്തിനെ.......  ഏയ് ഉണ്ടാവില്ല....... ആരുമില്ലാത്ത അവളെ ദേവി കാത്തോളും ഉറപ്പ് ..... മനസ്സ് പറഞ്ഞു. 

        പിന്നീട് പല വൈകുന്നേരങ്ങളിലും അവൾ ഭയപ്പാടോടെ " അമ്മേ... ദേവീ...." വിളിച്ച് കിഴക്കോട്ട് കുഞ്ഞിനേയും ഒക്കത്തേന്തി വേഗത്തിൽ നടന്നു നീങ്ങുന്നത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. 
അപ്പോഴൊന്നും അവൾ ഇടത്തോട്ടോ, വലത്തോട്ടോ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ഭീതിയായിരുന്നു അപ്പോഴൊക്കെ ആ കണ്ണുകളിൽ നിഴലിച്ചിരുന്നത്. അമ്മുവേടത്തി പറഞ്ഞു " തെണ്ടിത്തിരിയലും കഴിഞ്ഞ് എന്നും വൈകുന്നേരം കൊച്ചിനെയും കൊണ്ട് ആറ്റുകടവിൽ കുളിക്കാൻ ചെല്ലുമെന്ന് പെണ്ണുങ്ങൾ പറഞ്ഞത്രേ. എന്തു ചോദിച്ചാലും അവൾ തിരിച്ചും മറിച്ചും മറുപടി പറയും. ഇപ്പോൾ പറയുന്നതല്ല പിന്നെ പറയുന്നെ. "തലക്കു വെളിവില്ലാണ്ടായാൽ പിന്നെ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ" അമ്മുവേടത്തി നെടുവീർപ്പിട്ടു.
അമ്പലക്കമ്മറ്റിക്കാർ ഈ ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിനെ അവിടെ നിന്നിറക്കാനും, ആരെങ്കിലും അവളുടെ ബന്ധുക്കളുണ്ടോ എന്ന് അറിയാനും ഉള്ള അന്വേഷണം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് എന്നും പപ്പേട്ടൻ പറഞ്ഞു. 

      അന്ന് അടുക്കളപ്പുറകിലെ വരാന്തയിൽ പൊന്നുണ്ണിയെ ഭാനുവേടത്തി പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റ് വിരിച്ച് മെഴു മെഴാ എണ്ണ തേപ്പിച്ചു കിടത്തി.  അവന്റെ കൈകൾ വലിച്ച്, കാലുകൾ വലിച്ച്, മൂക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ച് അവന്റെ ഉടലാകെ നേരിയ മസ്സാജ് ചെയ്യുന്നതും നോക്കി താൻ നിന്നു. ഭാനുവേടത്തി ബേസിനിൽ നിന്നും ചെറുചൂടുവെള്ളം  അവന്റെ മേത്തൊഴിച്ചു പീയേർസ് സോപ്പു പതച്ചു തേച്ച് കുളിപ്പിച്ചു തോർത്തി. 
" അമ്പീ ........... മുത്തേ......" പിറകിൽ നിന്നുള്ള വിളി കേട്ട്  താനും ഭാനുവേടത്തിയും തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ  'അവൾ ആ  ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണ് ' വാത്സല്യത്തോടെ പൊന്നുണ്ണിയെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു. ഭാനുവേടത്തി ധൃതിയിൽ പൊന്നുണ്ണിയെ  തോർത്തി കയ്യിൽ തന്നു പറഞ്ഞു " വേഗം കുഞ്ഞിനെ അകത്തു കൊണ്ട് പോ " ഒപ്പം അവളോടു ദേഷ്യപ്പെട്ടു " നീ എതിലെയാ കേറി വന്നെ ? നിനക്കെന്തു വേണം?"   അവളുടെ കുഞ്ഞ് നിഷ്കളങ്കമായി ഭാനുവേടത്തിയുടെ മുഖത്തേക്കുറ്റു നോക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ എളിയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.   " വിശക്കുന്നമ്മാ...." എന്നവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭാനുവേടത്തി ദേഷ്യപ്പെട്ടു 
" പോ......പോ.... ഇവിടൊന്നുമിരിപ്പില്ല" . താൻ ഭാനുവേടത്തിയോട് ചോദിച്ചു " ദോശ ഇരുപ്പില്ലേ ഭാനുവേടത്തീ " 
ഭാനുവേടത്തി ഒച്ച താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു " ന്റെ കുട്ടീ കുഞ്ഞിനു കണ്ണു  തട്ടാതെ  അകത്തു കൊണ്ടുപോവുന്നുണ്ടോ ...... ഇവറ്റയുടെ ഒക്കെ നോട്ടം ഏറ്റാൽ പിന്നെ പറയണ്ട...." 
ചീത്ത പറഞ്ഞാലും ഭാനുവേടത്തി അവൾക്കു ദോശ കൊടുക്കുമെന്നുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. താൻ പൊന്നുണ്ണിയെയുമായി  അകത്തേക്കു നടന്നുപോവുമ്പോൾ അവൾ പിറകിൽ  നിന്ന്  വീണ്ടും നീട്ടി വിളിച്ചു " അമ്പീ.............. മുത്തേ......." 
      ഭാനുവേടത്തി ഒച്ച വെക്കുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു.   താൻ പൊന്നുണ്ണിയെ പൌഡറിട്ട് കുഞ്ഞുടുപ്പണിയിച്ചു  തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി മെല്ലെ ആട്ടി  ഞാനവനെ വിളിച്ചു " അമ്പീ.... മുത്തേ......" അവൻ മോണ കാട്ടി ചിരിച്ചു. 
പിറ്റേന്നു രാവിലെ എണീറ്റു വരുമ്പോൾ ഭാനുവേടത്തി പറഞ്ഞു " കുട്ടീ നിനക്കൊരു കാര്യം കേൾക്കണോ? നമ്മുടെ ഭ്രാന്തിപ്പെണ്ണിനെ കൊണ്ടുപോയി"    
 താൻ ആകാംക്ഷയോടെ തിരക്കി " ആര് ?" 
അമ്പലക്കമ്മറ്റിക്കാർ നടത്തിയ തിരച്ചിലിനൊടുവിൽ അവളുടെ വീട്ടുകാരെ കണ്ടെത്തി. അവളുടെ അച്ഛനും മറ്റു ബന്ധുക്കളാരോ രണ്ടുപേരും ചേർന്നാണ് എത്തിയത്. അവരെക്കണ്ടതും അവൾ ഒച്ചപ്പാടും, ബഹളവും വച്ചെങ്കിലും അവർ ബലമായി അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്രേ. 
താൻ ഭാനുവേടത്തിയോടു പറഞ്ഞു " അവളെ ദേവി തുണച്ചു" . ഭാനുവേടത്തി പറഞ്ഞു " അവളഭയം തേടിച്ചെന്നത്  ദേവിയുടെ അടുത്തല്ലേ ദേവി അവളെ രക്ഷിച്ചു. "
------------------------------------------------------------ 0 ---------------------------------------------------------------------



Friday, 13 March 2015

മീനുക്കൊച്ചും ഉത്സവക്കാഴ്ചകളും




അമ്പലപ്പറമ്പും ഉത്സവങ്ങളും അപ്പുണ്ണിയേട്ടന് ആവേശമാണ്.  ഇത്തവണ ഉത്സവത്തിന് വല്യേച്ചിയും, കുഞ്ഞേച്ചിയും അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റെ  പിറകേ കൂടിയിട്ടുണ്ട്. " ഇന്നു വൈകിട്ട് ഞങ്ങളെക്കൂടി കൊണ്ടുപോവോ അപ്പുണ്ണിയേട്ടാ. അച്ഛനോടു ചോദിക്കുവോ ഞങ്ങളെക്കൂടി കൊണ്ടുപൊക്കോട്ടേന്നു". 
 അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പറേണ കേട്ടു. " ആ നോക്കട്ടെ, ആ മീനുക്കൊച്ച് അറിയണ്ട. എങ്ങാനും അവളു കേട്ടാൽ പിന്നെ ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങും". 

ഉം......  ഈ മീനുക്കൊച്ച് അത്ര പൊട്ടിയൊന്നുമല്ല. എല്ലാം കേൾക്കണൊണ്ട് .

          കഴിഞ്ഞാഴ്ച്ച അമ്മേം, കുഞ്ഞേച്ചീം രാവിലെ ഒരുങ്ങിപ്പോവുംപോഴും മീനുക്കൊച്ച് ഒന്നു ചിണുങ്ങിനോക്കി, അമ്മേടെ സാരിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ച്.അമ്മയെന്താ പറഞ്ഞെ?  " കുഞ്ഞേച്ചിക്കു തലവേദന. ഡോക്ടർനെ കാണിക്കാൻ പോവാ. കൊച്ചുകുട്ട്യോളെ കൊണ്ടുചെന്നാൽ ഡോക്ടറ് സൂചി കൊണ്ടു നല്ല കുത്തുവച്ചുതരും. വാശി പിടിക്കാതെ പോയി വല്ലോം കളിച്ചോ. അമ്മ വേഗം മടങ്ങി വരാം".  എന്നിട്ടോ?... കൊറേ.......... സമയം കഴിഞ്ഞപ്പം രണ്ടാളും തിരികെവന്നു. നെറ്റിയിൽ കുറീം തൊട്ട്, വാഴയിലയിൽ പൊതിഞ്ഞ കടുംപായസവുമായി. അമ്മ കാത്തുവമ്മയോടു ചോദിക്കണ കേട്ടു "മീനുക്കൊച്ചിനെ കുളിപ്പിച്ചോ? കൊച്ചു വല്ലോം കഴിച്ചോ? ".
കാത്തുവമ്മ പറയണതും കേട്ടു " ഇത്തിരി വാശി കൂടണൊണ്ട് കൊച്ചിന്, പറഞ്ഞാൽ ഒരു വക കേക്കണില്ല".
   
അമ്മ അടുത്തുവിളിച്ച് കോവിലിലെ കടുംപായസം ഇത്തിരിതോണ്ടി വായിൽവെച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ മീനുക്കൊച്ചിന് അമ്മ കൂടെക്കൊണ്ടുപോവാഞ്ഞേന്റെ പരിഭവമൊക്കെ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി. 
     പായസം നുണഞ്ഞിറക്കുന്നതിനിടയിൽ മീനുക്കൊച്ച് അമ്മോട് ചോയിച്ചു "കുഞ്ഞേച്ചിയെ അമ്മ ഡോക്ടർടെയടുത്തു കൊണ്ടുപോയതല്ലേ പിന്നെ എവിടന്നാ പായസം? 

     വെള്ളത്തിൽ ചാലിച്ച് ചന്ദനം നെറ്റിയിൽ തൊടുവിച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ടമ്മ പറഞ്ഞു "അതോ.... ഡോക്ടറെ കണ്ടു തിരികെവന്നപ്പം അങ്ങേലെ സുഭദ്രാമ്മെ വഴീൽ വച്ചു കണ്ടു, അപ്പൊ സുഭ്രദ്രാമ്മ തന്നതാ കൊച്ചെ". 
ചുമ്മാ........... ഇതൊക്കെ മീനുക്കൊച്ചിനെ പറ്റിക്കാനുള്ള അടവുകളാണെന്നറിയാം. അല്ലേൽ പിന്നെ അന്നു രാവിലെ എണീച്ച് കണ്ണും തിരുമ്മി വന്ന മീനുക്കൊച്ച് കണ്ടതോ..? കിഴക്ക് നല്ലോണം വെള്ള കീറി വരണേയുള്ളൂ... കുഞ്ഞേച്ചി കുളിച്ച് വാഴയിലയിൽ മുറ്റത്തെ കുടമുല്ലയിലെ പൂക്കളത്രയും പറിച്ചു കൂട്ടുന്നു. പിന്നെ മീനുക്കൊച്ച് ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല... ഒറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു........... മുല്ലച്ചോട്ടിലേക്ക് ......... "എന്റെ മുല്ലപ്പൂ കുഞ്ഞേച്ചി മുഴുവനും പറിച്ചു തീർത്തെ!!!!.... എനിക്കു വേണം.. " 
         വാഴയിലയിൽ പിടിക്കാൻ ചെന്നതോ...... കുഞ്ഞേച്ചി ഒറ്റത്തട്ടു വച്ചുകൊടുത്തു മീനുക്കൊച്ചിന്റെ ഇടത്തേ കൈക്കിട്ട്..!!!! മീനുക്കൊച്ച് കാറിക്കരയുംപോളെക്കും  പൂമുഖത്ത് പത്രം വായനയിൽ മുഴുകിനിന്ന 
അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ഇറങ്ങിവന്നു താക്കീതു നല്കി "അച്ഛൻ കേട്ടാൽ കിട്ടുമേ... വേഗം പോയി പല്ലു തേക്ക്". 

    
     അന്ന് എത്രനേരം കുഞ്ഞേച്ചി നിലക്കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ ഒരുക്കമായിരുന്നു. കണ്ണെഴുതി വാലിട്ട്, പൊട്ടു തൊട്ട്, മുടി കുളിപ്പിന്നൽ കെട്ടി, മുല്ലപ്പൂ ചൂടി. 
മീനുക്കൊച്ച് കെഞ്ചി " എനിക്കൂടെ വച്ചു തര്വോ മുല്ലപ്പൂ??". കുഞ്ഞേച്ചി വിരട്ടി ഓടിച്ചു " മൊട്ടത്തലച്ചി  നിനക്കെവിടെ വക്കാനാ മുല്ലപ്പൂ". 
     ഈ കുഞ്ഞേച്ചിയെ ആണോ അമ്മ ഡോക്ടർടെ അടുത്തു കൊണ്ടുപോയെ? എല്ലാം കല്ലുവച്ച നുണ!! 

     അതിനു മുന്നൊരു ദിവസോം കുഞ്ഞേച്ചീം, വല്യേച്ചീം കൂടെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി  അച്ഛന്റൊപ്പം പോയപ്പഴും മീനുക്കൊച്ച് അമ്മയോട് ചിണുങ്ങി നോക്കി. അപ്പം അമ്മ പറഞ്ഞതോ? " പോയിക്കളിച്ചോ.. തിരിച്ചു വരുമ്പം അവരു കപ്പ് കേക്കും, നാരങ്ങാ മിഠായീം കൊണ്ടത്തരും ട്ടോ ".
     മീനുക്കൊച്ച് അന്നവരു തിരിച്ചുവരണവരെ മുറ്റത്തൂന്ന് കയറിയതേയില്ല. വഴീലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു..  കപ്പ് കേക്കും, നാരങ്ങാ മിഠായിയും കൊണ്ടുവരുന്നതും നോക്കി.....  തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ കുഞ്ഞേച്ചീടെം, 
വല്യേച്ചീടെം മുഖത്ത് എന്താ ഒരു സന്തോഷം.  അച്ഛൻ മീനുക്കൊച്ചിനെ അടുത്തു വിളിച്ച് നാരങ്ങാ മിഠായീം, കപ്പ് കേക്കും കൊടുത്തു. അതു കിട്ടിയതും  മീനുക്കൊച്ചിനു കൂടെക്കൊണ്ടു പോവാഞ്ഞേന്റെ പരിഭവമൊക്കെ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി. 

          വല്യേച്ചീടേം, കുഞ്ഞേച്ചീടേം കൈയ്യിൽ "കൃഷ്ണാ ടെക് സ്റ്റൈൽ" സിലെ കുറെ കവറുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയെ ഏതാണ്ടൊക്കെ തുണികൾ എടുത്തു കാണിക്കണ കണ്ടെങ്കിലും മീനുക്കൊച്ച് അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. നാരങ്ങാ മിഠായി ഓരോന്നായി തിന്നു തീർത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു .

     
          പക്ഷെ അന്നു വൈകിട്ട് വല്യേച്ചി അരികെ വിളിച്ച് മീനുക്കൊച്ച് ഇട്ടിരുന്ന ഇളം റോസ് നിറമുള്ള കുട്ടിയുടുപ്പിന്റെ അളവൊക്കെ കൃത്യമായി  കുറിച്ചു വച്ചു. എന്നിട്ട് ഓറഞ്ച് നെറ്റ് തുണി എടുത്തുകാട്ടി മീനുക്കൊച്ചിനോടു ചോദിച്ചു " ഇഷ്ടായോ നിനക്കീ നിറം?" 
മീനുക്കൊച്ച് സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി ചോദിച്ചു " വല്യേച്ചീ ഇതെപ്പഴാ തയിച്ചു തരിക...?" 
"രണ്ടു ദിവസം കഴിയട്ടെ". 
     വല്യേച്ചി പറഞ്ഞ വാക്ക്  പാലിച്ചു. രണ്ടുദിവസം കൊണ്ടു തയിച്ചു തീർത്തു. എന്നിട്ടോ.....? എത്ര പ്രാവശ്യം അതു മീനുക്കൊച്ചിനെ ഇടുവിച്ചു നോക്കി. വീണ്ടും ഊരിവാങ്ങി ഒന്നൂടെ ചേച്ചീടെ ' കട കട ' ശബ്ദം കേൾക്കണ സിംഗർ മെഷീനിൽ അടിക്കും. എന്നിട്ടു വീണ്ടും ഇടീച്ചു നോക്കും. ഓരോ പ്രാവശ്യം ഇടുമ്പോഴും മീനുക്കൊച്ച് സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി. വല്യേച്ചി പിടിച്ചു നിർത്തി എല്ലാം പാകമാണോന്നു നോക്കുമ്പോൾ മീനുക്കൊച്ച് ചോദിച്ചു "വല്യേച്ചീ എനിക്ക് ഓറഞ്ച് നിറത്തിലെ കുപ്പിവളേം, റിബണും വാങ്ങി തര്വോ?"
അന്നു വല്യേച്ചി വാക്ക് പറഞ്ഞതാ " അയ്യപ്പൻ കോവിലിലെ ഉത്സവത്തിനു വാങ്ങിത്തരാം ട്ടോ".
എന്നിട്ടിപ്പം മീനുക്കൊച്ചിനെ പറ്റിച്ച് വല്യേച്ചീം, കൊച്ചേച്ചീം അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റൊപ്പം  ഉത്സവത്തിനു പോകാൻ പ്ലാനിടുന്നത്. അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ മീനുക്കൊച്ച് വല്യേച്ചിയെയും, കൊച്ചേച്ചിയെയും ചുറ്റിപ്പറ്റി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ്. 

ഇടക്കിടെ അലമാരയിൽ അമ്മ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ ഓറഞ്ച് നിറത്തിലുള്ള നെറ്റുതുണി കൊണ്ട് വല്യേച്ചി ഭംഗിയായി തയിച്ചു തന്ന നിലയുടുപ്പ് എടുത്തു നോക്കി മീനുക്കൊച്ച്..... എന്നിട്ടു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു 
 "ഈ നിലയുടുപ്പ് ഇട്ടോണ്ടു വേണം ഉത്സവത്തിനു പോവാൻ" 
അരക്കു താഴെ രണ്ടു തട്ട് ഞൊറിവിട്ടു തയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ മീനുക്കൊച്ച് ആ ഉടുപ്പിനെ "നിലയുടുപ്പ്" എന്നു പേരിട്ടു വിളിച്ചു. 
സന്ധ്യയായപ്പോൾ  മുതൽ മീനുക്കൊച്ച് അമ്മയുടെ പുറകെ നടന്ന് ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ചിണുങ്ങി ചിണുങ്ങി ശുണ്ഠിയെടുത്ത് കരയാനും തുടങ്ങിയതോടെ അമ്മ ഒരു പോംവഴി കണ്ടുപിടിച്ചു. ഉടനടി അതെല്ലാവരോടുമായി ഉച്ചത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു " ഇവിടുന്നാരും ഉത്സവത്തിനു പോവണ്ട" 
കുഞ്ഞേച്ചിയോ തക്കം കിട്ടിയപ്പോൾ ആരും കാണാതെ കൊടുത്തു മീനുക്കൊച്ചിന്റെ ചെവിക്കിട്ടുനോക്കി നല്ലൊരു കിഴുക്ക് " വഴക്കാളി..,നീ കാരണം ഞങ്ങടെ പ്ലാനെല്ലാം പൊളിഞ്ഞു". 
     പിന്നെ മീനുക്കൊച്ച് ഒന്നും നോക്കിയില്ല, ചില പ്രത്യേക സന്ദർഭങ്ങളിൽ മാത്രം ഉദ്ധിഷ്ടകാര്യസിദ്ധിക്കായ് സ്ഥിരം പ്രയോഗിക്കാറുള്ള ആ സൂത്രം എടുത്തങ്ങു പ്രയോഗിച്ചു. " ഉച്ചത്തിലുള്ള കാറിക്കരച്ചിൽ"
ആ കാറിക്കരച്ചിൽ പുറമ്പോക്കിലെ സക്കായിയുടെ വീടിനെയും, തോട്ടുമുക്കിലെ കല്യാണിയുടെ വീടിനെയും മറികടന്ന് അങ്ങകലെ പ്രതിദ്ധ്വനിച്ചു. അമ്മയും, കുഞ്ഞേച്ചിയും, വല്യേച്ചിയും ഇതു സഹിക്ക വയ്യാതെ ചെവി പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. 
അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പരിഹാരം നിർദ്ദേശിച്ചു " വായടച്ചാൽ ഉത്സവത്തിനു കൊണ്ടുപോവാം".
അതു കേട്ടതും മീനുക്കൊച്ച് ടപ്പേന്ന് വായടച്ചു. പക്ഷേ അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ചില നിബന്ധനകൾ മുന്നോട്ടു വച്ചു " കഴിഞ്ഞാണ്ടത്തെപ്പോലെ ഉത്സവത്തിനു കഥാപ്രസംഗം കേൾക്കാൻ കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ 'ഉറക്കം വരുന്നു വീട്ടീ പോണം' ന്നു പറഞ്ഞു വാശി പിടിച്ചു കരഞ്ഞതും, ചെറിയ ഇടവഴിയേ നടക്കുമ്പോൾ 'കാലു വേദനിക്കുന്നു ' ന്ന് പറഞ്ഞ് അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റെ തോളിൽ കയറിവന്നതും ഒന്നും ഇത്തവണ ആവർത്തിക്കാൻ  പാടില്ല. 
          വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ അതു പാലിക്കേണ്ട കടമയുണ്ടെന്ന് മീനുക്കൊച്ചിനു നന്നായറിയാവുന്നതിനാൽ 'ടപ്പേ ' ന്നടക്കി നിർത്തിയ കാറിക്കരച്ചിലിന്റെ അവശേഷിപ്പ് ഏങ്ങലടിയിൽ ഒതുക്കിത്തീർത്ത് മീനുക്കൊച്ച് 
അപ്പുണ്ണിയേട്ടനോട് തലയാട്ടി സമ്മതം മൂളി. 
" എന്നാ വേഗം റെഡിയായിക്കോ "
അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു കേൾക്കണ്ട താമസം മീനുക്കൊച്ചിനു 
കുഞ്ഞേച്ചിയോടും, വല്യേച്ചിയോടും, അപ്പുണ്ണിയേട്ടനോടും ഉള്ള പരിഭവം അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി. 
     പിന്നെ മീനുക്കൊച്ച് ഒന്നും നോക്കിയില്ല. .. ഒറ്റ ഓട്ടം വച്ചു കൊടുത്തു.... അമ്മേടെ അലമാരയിൽ ഇരുന്ന ഓറഞ്ച് നെറ്റിന്റെ നിലയുടുപ്പ് എടുത്തണിയാനായി. ഉടുപ്പ് വലിച്ചെടുക്കുന്നതു കണ്ട അമ്മ താക്കീതു നല്കി..
" ന്റെ മീനുക്കൊച്ചേ ഇതു പുതിയതല്ലേ? നിനക്കാ ഉത്സവപ്പറമ്പിലെ മണ്ണിലിരുന്നു നിരങ്ങാനുള്ളതല്ലേ.... ആ പഴേ നീലേ വെള്ളപ്പൂക്കളൊള്ള ഉടുപ്പിട്ടാ മതി". 

അതു കേട്ടതും മീനുക്കൊച്ച് കാറിക്കരയാനായി വാ പൊളിക്കാനൊരുങ്ങിയതും 
 അമ്മ കൈ കൊണ്ട് ടപ്പേ ന്ന് മീനുക്കൊച്ചിന്റെ പൊളിഞ്ഞുവന്ന വായടപ്പിച്ചതും ഇട്ടിരുന്ന വെള്ളക്കുഞ്ഞുടുപ്പ് തലവഴി വലിച്ചൂരി എടുത്തതും, ഓറഞ്ച് നെറ്റ് നിലയുടുപ്പ് ഇടീച്ചതും നൊടിയിട കൊണ്ടു കഴിഞ്ഞു. 

          കാര്യങ്ങൾക്കൊക്കെ ഒരു തീരുമാനം ആക്കിക്കൊടുത്തതിന്റെ 
നന്ദിസൂചകമെന്നോണം കുഞ്ഞേച്ചി ഒരു കുഞ്ഞുമുല്ലമൊട്ടുമാല  മീനുക്കൊച്ചിന്റെ കുഞ്ഞിത്തലമുടിയിൽ ഒരു കറുത്ത സ്ലൈഡിന്റെ ബലത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പോൾ മീനുക്കൊച്ചിനു കുഞ്ഞേച്ചിയോടുണ്ടായിരുന്ന  അവശേഷിച്ച പരിഭവവും അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി. 

     കണ്ണിലേക്ക് ഇടക്കിടെ വീണു വരുന്ന കുഞ്ഞുമുല്ലമൊട്ടുമാല പിന്നിലേക്കു മാടിയൊതുക്കി കുഞ്ഞിടവഴിയേ മുന്നേ മുന്നേ ഓടി ഓടി നടന്ന മീനുക്കൊച്ചിനോട്  അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു " ഈ ഉത്സാഹം തിരികെ വരുമ്പോളും കാണണേ....... അപ്പുണ്ണിയേട്ടന് പണിയുണ്ടാക്കല്ലേ ...?"

     മീനുക്കൊച്ചിന് ഒറ്റ ഉദ്ദേശ്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, അതു മനസ്സിലാക്കിയെന്നവണ്ണം വല്യേച്ചി ആദ്യേ അങ്ങോട്ടു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. 
കറുപ്പും, വെളുപ്പും, ചോപ്പും, നീലയും കളറുകളിൽ അടുക്കി അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന കുപ്പിവളകളും, വെള്ള, നീല, പച്ച, ചോപ്പ് നിറങ്ങളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന മുത്തുമാലകളും ഉള്ള ചിന്തിക്കടയിലേക്ക്..
മീനുക്കൊച്ചിന്റെ കണ്ണഞ്ചിപ്പോയി!!!
ഹോ ......... എന്തോരം കുപ്പിവളകളാ.......ഹായ് ... മുത്തുമാലകളും,കല്ലുമാലകളും ഒക്കെ കാണാൻ എന്താ നല്ല ചേല്....  മീനുക്കൊച്ചന്നേരം മനസ്സിൽ ഒരു ശപഥം എടുത്തു.. " വല്യ കുട്ടിയാവുംപോ ഈ ചിന്തിക്കടക്കാരനെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു തരാൻ അമ്മോടു പറേണം". 
     ഓറഞ്ച് കുപ്പിവള കിട്ടാഞ്ഞാൽ വല്യേച്ചി ചൊവപ്പും, വെള്ളയും ഇടകലർത്തി പന്ത്രണ്ടു കുപ്പിവളകൾ ചിന്തിക്കടക്കാരന്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു, അയാൾ മീനുക്കൊച്ചിന്റെ ഇടത്തേ കുഞ്ഞിക്കയ്യിൽ അവ അടുക്കടുക്കായി ഇട്ടു കൊടുത്തു. വലത്തേകൈയ്യിൽ ചൊവപ്പുനിറത്തിൽ കുഞ്ഞുകല്ലുകളുള്ള ഒരു കാപ്പുവള ഇത്തിരി പ്രയാസപ്പെട്ടു കയറ്റി ഇടവേ ലേശം ചോര പൊടിഞ്ഞതും ചിന്തിക്കടക്കാരൻ പെട്ടെന്നുതന്നെ അവിടിത്തിരി  ക്യൂട്ടെക്സ്  പുരട്ടിക്കൊടുത്തതും മീനുക്കൊച്ചിൽ അത്ഭുതം ഉളവാക്കി, ഒപ്പം കവലക്കത്തെ കമ്പോണ്ടർ കുഞ്ഞൂഞ്ഞു ഡോക്ടർടെ മഞ്ഞമരുന്നിന്റെ പോലത്തെ നീറ്റലേ ഇല്ലല്ലോന്നോർത്തു. മീനുക്കൊച്ചു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു " ഈ ചിന്തിക്കടക്കാരന് നല്ല ബുദ്ധി ആണല്ലോ ". 

കുഞ്ഞേച്ചീം, വല്യേച്ചീം കൊറേ വെള്ളക്കുപ്പിവള സെലക്ട് ചെയ്തെടുത്ത് വല്യേച്ചി
കുഞ്ഞേച്ചീടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു "വീട്ടില് പോയി കൈയ്യിൽ സോപ്പിട്ടു വള ഇട്ടാമതി". ചിന്തിക്കടക്കാരന്റെ " പെങ്ങന്മാരെ... പൊട്ടിക്കാതിട്ടു തരാമേ......" ന്നുള്ള ഉപദേശം വകവക്കാതെ വെള്ളക്കുപ്പിവളകൾ കുഞ്ഞേച്ചി പൊതിഞ്ഞു മേടിച്ചു. മീനുക്കൊച്ചിനു ചൊവന്ന മുത്തുമാലയും, ചൊവന്ന റിബണും കൂടി വല്യേച്ചി മേടിച്ചു കൊടുത്തതും അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു "മതി പിള്ളാരെ.. വാ.. ആളു കൂടണേനുമുന്നേ എവിടേലും സ്ഥലം പിടിച്ചിരിക്കെണ്ടേ....?"

കൊറേ ആളുകൾക്കു നടുവിൽ ഇത്തിരി സ്ഥലം പിടിച്ച് കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പത്രപ്പേപ്പർ വിരിച്ച് അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു " ഇവിടിരുന്നോ മക്കളേ... ഇവിടിരുന്നാൽ നല്ലോണം കാണാം".
കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കപ്പലണ്ടിപൊതി മീനുക്കൊച്ചിന്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തുകൊണ്ട് അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ വല്യേച്ചിയോടായി പറഞ്ഞു 
" അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ഇവിടെ അടുത്തു തന്നെയുണ്ടാവും ട്ടോ...."

     കപ്പലണ്ടി കൊറിച്ചു കൊറിച്ചിരുന്ന മീനുക്കൊച്ചു മുന്നോട്ടു നോക്കിയെങ്കിലും കൊറേപ്പേരുടെ തലയല്ലാതെ വേറൊന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അല്ലെങ്കിലും ഇതൊന്നും കാണണമെന്ന് മീനുക്കൊച്ചിന് ആഗ്രഹവുമില്ല... ഇപ്പോൾ ഒറ്റ ഉദ്ധേശ്യം മാത്രം. " വേഗം വീട്ടിൽ പോവണം. കുഞ്ഞേച്ചി വാങ്ങിയ ആ ചൊവന്ന ക്യുട്ടെക്സ്  ഇടുവിച്ചു തരാൻ പറേണം, പിന്നെ ചൊവന്ന റിബ്ബണ് തന്റെ കുഞ്ഞിത്തലമുടിയിൽ രണ്ടു സൈഡിലായി കെട്ടി വച്ച് നിലക്കണ്ണാടീ നോക്കണം". 

     ആളും, ബഹളവും ഉച്ചഭാഷിണിയിൽ വരുന്ന പാട്ടും ഒന്നും മീനുക്കൊച്ചു 
ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. വല്യേച്ചിയുടെ  മടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് ചോവപ്പും, വെള്ളയും ഇടകലർത്തി തന്റെ കൈയ്യിൻമേലണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കുപ്പിവളകളുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു... അതിന്റെ കിലുക്കം ...  മീനുക്കൊച്ചിന്റെ മനസ്സിൽ ആഹ്ലാദത്തിരകൾ അലയടിച്ചുയർത്തി. അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കുപ്പിവളകളുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കിടക്കവേ കൊടുത്തു വല്യേച്ചി 
കുഞ്ഞിത്തുടയിലൊരു നുള്ള്. " ഉറങ്ങാനാണോ ഭാവം..... ഉറങ്ങിയാൽ ഞങ്ങളിവിടിട്ടേച്ചു പോകും... തീർച്ച " .  ഒരു കുഞ്ഞുറുമ്പ് കടിക്കുമ്പം തൂത്തുകളയണ ലാഘവത്തോടെ മീനുക്കൊച്ച് കൈകൊണ്ട് തൂത്ത് എണീറ്റ് നേരെ ഇരുന്നു. 
     തൊട്ടു പുറകിൽ നിന്ന് കേട്ടു പരിചയമുള്ള ആ കറ കറ ശബ്ദം!!
പുറകോട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ മീനുക്കൊച്ച് വല്യേച്ചിയെ തോണ്ടി വിളിച്ച് പുറകോട്ടു ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കൊടുത്തു. വല്യേച്ചി കുഞ്ഞേച്ചീടെ ചെവിയിൽ എന്തോ മന്ത്രിച്ചു. കുഞ്ഞേച്ചി തലയിൽ കൈ വച്ചിരുന്നു. മീനുക്കൊച്ച് കുഞ്ഞേച്ചീടേം, വല്യേച്ചീടേം ഇടയിലൂടെ നിരങ്ങിയിറങ്ങി തല പുറകോട്ടു നീട്ടി നോക്കി.
     "അവർ " വലിയ ഒരു പായ നിവർത്തിയിട്ട് കാലും നീട്ടി ആ സ്ഥിരം കാണാറുള്ള കടും ചുവപ്പു ജംപറും, നീല കളം കൈലിയു  ധരിച്ച്, മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച് എണ്ണ വഴിയേ പോയിട്ടില്ലാത്ത തലമുടി ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവച്ച് ഉച്ചത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുകയും, അവരുടെ വെറ്റിലക്കറ പുരണ്ട പല്ലുകൾ കാട്ടി ആർത്തു ചിരിക്കയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇടക്ക് അവരുടെ പായിൽ അറിയാതെ ചവിട്ടുന്നവരെ ചീത്ത പറയുന്നുമുണ്ട്. മീനുക്കൊച്ച് ഒന്നൂടെ നിരങ്ങി തലനീട്ടി അവരെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവർ മുന്നോട്ടൊക്കെ നോക്കിയിട്ടും തന്നെ കണ്ടിട്ടും വലിയ ലോഹ്യം ഒന്നും കാണിക്കുന്നില്ല. ആ കറ കറ ശബ്ദം കേട്ടിട്ട് കുഞ്ഞേച്ചി വല്യേച്ചിയോടു പറയണ കേട്ടു "പാറേൽ കല്ലിട്ടൊരക്കണ പോലെ" 

       പരിപാടി തുടങ്ങാൻ പോവുന്നു. ചൊവന്ന കർട്ടൻ ഉയർന്നു. ആരുടെയോ ബാലെ. ഒരു പെണ്ണ്  സ്റ്റേജിൽ ഡാൻസും തുടങ്ങി... മീനുക്കൊച്ചിനു മുന്നോട്ടു നോക്കീട്ടു കൊറേപ്പേരുടെ തല മാത്രം. എല്ലാരും തലപൊക്കി സ്റ്റേജിലോട്ടു നോക്കുന്നു..... തല പോക്കിനോക്കീട്ടും കാണാൻ പറ്റാഞ്ഞാൽ  മീനുക്കൊച്ചും എണീച്ചുനിന്നു. ഹായ്....... നല്ല രസോള്ള ഡാൻസ്... 
പെട്ടെന്നാണതു സംഭവിച്ചത് !! മീനുക്കൊച്ചിന്റെ തലയിൽ എന്തോകൊണ്ട് ഒരടി കിട്ടിയതും അതിന്റെ നാറ്റം മൂക്കിലേക്കടിച്ചു കയറിയതും മീനുക്കൊച്ചറിയാതെ  ഒരു ഓക്കാനം തൊണ്ടയിൽ വന്നതും വല്യേച്ചി പിടിച്ചു മടിയിലിരുത്തിയതും പെട്ടെന്നു തന്നെ. 
മീനുക്കൊച്ചിനൊന്നും പിടികിട്ടിയല്ല. ഡാൻസു തകർക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും അതേ നാറ്റം... അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആഞ്ഞടിക്കും പോലെ..... പുറകിൽ ഒരട്ടഹാസം.... മീനുക്കൊച്ച് വീണ്ടും വല്യേച്ചീടേം, കുഞ്ഞേച്ചീടേം ഇടയിലൂടെ നിരങ്ങിനീങ്ങി തല പുറകോട്ടു നീട്ടി അട്ടഹാസം കേൾക്കുന്നിടത്തെക്ക് നോക്കി.  അതേ... അവർ തന്നെ........ ആ " അഴകി ".   അട്ടഹാസം അഴകിയുടേത് തന്നെ.. .. ഉച്ചത്തിൽ അലറി മുന്നിലിരിക്കുന്ന പാവപ്പെട്ട പ്രജകളോട് ഇപ്രകാരം ആഞ്ജാപിക്കയാണ് " താണിരിക്കുന്നുണ്ടോ.... പുറകിലിരിക്കുന്നവർ നിന്റെയൊക്കെ തല കാണാനല്ല ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്". എന്നിട്ടോ തന്റെ മുഴിഞ്ഞു നാറിയ തോർത്തിട്ട്  മുന്നിലിരുന്നു തലപൊക്കി മുന്നോട്ടു നോക്കുന്ന പ്രജകളുടെ തലക്കിട്ടു നോക്കി പ്രഹരിക്കയാണ്. 
സിംഹാസനം പിടിച്ചടക്കിയ ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു മീനുക്കൊച്ചിന് അഴകീഭാവം കണ്ടിട്ട്. എന്നാലും ഇടക്കിടെ ഉള്ള അട്ടഹാസങ്ങളും, മുഴിഞ്ഞു നാറിയ തോർത്തിന്റെ പ്രഹരവും, കറ കറ ശബ്ദത്തിലെ തൊള്ള പറച്ചിലും.. .... എല്ലാം കൂടെ മീനുക്കൊച്ചിനാകെ മടുപ്പു തോന്നി. 


മീനുക്കൊച്ച് വല്യേച്ചീടെ അടുത്തു ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങി " വല്യേച്ചീ..... ഒറക്കം വരണൂ.... നമുക്കു പോവാം. ..."
വല്യേച്ചി കൊടുത്തു ചെറിയൊരു കിഴുക്ക് മീനുക്കൊച്ചിന്റെ തുടക്കിട്ടു നോക്കി എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു " മിണ്ടാതിരുന്നോ ..  ഇതിനാണേൽ നീ എന്തിനാ വന്നെ? അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ വന്നു വിളിക്കാതെ ഈ രാത്രി നമ്മളെങ്ങനാ പോവ്വാ?"
മീനുക്കൊച്ചിനു കരച്ചിൽ വന്നെങ്കിലും വാ പൊളിച്ചില്ല. 
   ഇടക്കിടെ അഴകിയുടെ കറ കറ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ മീനുക്കൊച്ച് തലനീട്ടി പുറകോട്ടു നോക്കും. എങ്കിലും ആ തോർത്തിന്റെ നാറ്റം മീനുക്കൊച്ചിന് ഉള്ളിൽ ഒരു തേട്ടൽ വന്നു. മീനുക്കൊച്ച് വല്യേച്ചീടെ മടിയിൽ ചാരിക്കിടന്ന് മെല്ലെ കുഞ്ഞിക്കിളിയുടെ പാട്ടു പാടി. പിന്നെ ചോവപ്പും, വെള്ളയും കുപ്പിവളകൾ കിലുക്കി നോക്കി, ഇപ്പൊ ചെല്ലുമ്പൊ തന്നെ ചോന്ന ക്യുട്ടെക്സ് ഇട്ടു തര്വോ ന്ന് കുഞ്ഞേച്ചിയോട് കെഞ്ചി ചോയിക്കണം ന്ന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. 

     സ്റ്റേജിൽ ബാലെ തകർക്കുന്നു. പുറകിൽ ആകെ ഒരു നിശബ്ദത!! കറ
കറ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നെയില്ല!!!!! മുഴിഞ്ഞു നാറിയ തോർത്തിന്റെ ഗന്ധവും ഇല്ല. മീനുക്കൊച്ചിന് ആകാംക്ഷ വർദ്ധിച്ചു. വല്യേച്ചീടേം, കുഞ്ഞേച്ചീടേം ഇടയിലൂടെ നിരങ്ങി നീങ്ങി പുറകോട്ടു കഴുത്തു നീട്ടി സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.. ഈശ്വരാ....!!!!!! തനെന്തായീ ..... കാണുന്നെ? മീനുക്കൊച്ചിനു തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

     ആർത്ത് ചിരിച്ചും, ബഹളം വച്ചും പുറകിൽ  ബാലെ വീക്ഷിച്ചിരുന്ന അഴകി സിംഹാസനം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവു കണക്കെ പായുടെ ഒരു മൂലയിൽ തന്റെ മുഷിഞ്ഞു നാറിയ തോർത്തും പുതച്ചു ചുരുണ്ടു കൂടിക്കിടന്നു സുഖമായുറങ്ങുന്നു. മീനുക്കൊച്ച് ഒന്നൂടെ നിരങ്ങി ചെവിയോർത്തു.....  ഇപ്പോൾ കറ കറ ശബ്ദത്തിനു പകരം അഴകി ഗിർ..... ഗിർ..... എന്ന ശബ്ദത്തോടെ കൂർക്കം വലിക്കുന്നു. മീനുക്കൊച്ചിനു തെല്ലാശ്വാസം തോന്നി .
മീനുക്കൊച്ച് വീണ്ടും നിരങ്ങി വല്യേച്ചിയുടെ മടിയിൽ തല ചായിച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും അഴകിയുടെ കൂർക്കം വലിയുടെ 'ഗിർ ഗിർ ' ശബ്ദം കാതുകളെ വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി .  അപ്പോഴും ബാലെ തുടരുന്നു. 
-------------------------------------------------///////------------------------------------------     
ഇപ്പോൾ ഉത്സവപ്പറമ്പിൽ മീനുക്കൊച്ചും, വല്യേച്ചീം, കുഞ്ഞേച്ചീം പിന്നെ അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി, തലേക്കെട്ടും കെട്ടി, ടോർച്ചും പിടിച്ചു നില്പുണ്ട്. അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ഇടക്കിടെ പറയണൊണ്ട് "ഒറങ്ങിപ്പോവല്ലേ..ഇപ്പം ബാലെ തൊടങ്ങുവേ.....
മീനുക്കൊച്ച് ഉറങ്ങാതെ കണ്ണും തള്ളിച്ച് സ്റ്റേജിലേക്ക് നോക്കി ഒറ്റയിരിപ്പ്. മുന്നിൽ കൊറേ തലകളൊന്നുമില്ല ..... തങ്ങൾ മാത്രം. താനും, വല്യേച്ചീം, കുഞ്ഞേച്ചീം, അപ്പുണ്ണിയേട്ടനും.
    ചൊവന്ന കർട്ടൻ പൊങ്ങിത്തുടങ്ങി. മീനുക്കൊച്ച് അന്തം വിട്ട് കണ്ണു മിഴിച്ച് 
സ്റ്റേജിലോട്ടു നോക്കി. മീനുക്കൊച്ച് കാറിക്കരയാനായി വാപൊളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ശബ്ദം പുറത്തേക്കു വരുന്നില്ല ........ അതെ ...അവിടെ ...അവർ ..തന്നെ ... അഴകി....... ആർത്തട്ടഹസിക്കുന്നു. വെറ്റിലക്കറ പുരണ്ട പല്ലുകൾ കാട്ടി കറ കറ ശബ്ദത്തിൽ എന്തെല്ലാമോ പറയുന്നു.
വീണ്ടും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയ മീനുക്കൊച്ച് ഞെട്ടിപ്പോയി!!! അഴകി തന്റെ മുഴിഞ്ഞുനാറിയ ആ തോർത്ത് ചുഴറ്റിയെറിയുന്നു.... അതു തങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞുവരുന്നു. മീനുക്കൊച്ച് സർവശക്തിയിലും വിളിച്ചുനോക്കി 
"വല്യേച്ചീ.... ഓടിക്കോ .... "
 അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ചോദിച്ചു " മീനുക്കൊച്ചേ..... നീ എന്താ... ഒറക്കത്തിൽ 
പിറുപിറുക്കണേ".
മീനുക്കൊച്ച് മെല്ലെ കണ്ണുചിമ്മി തുറന്നു. അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റെ പാരഗണ് ചപ്പലിന്റെ 'ടപ്പ് ടപ്പ് ' ന്നുള്ള  ശബ്ദത്തിനൊപ്പിച്ച് മീനുക്കൊച്ചും ഒരു താളത്തിൽ തുള്ളി അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റെ തോളിൽ...  അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റെ തോളിലൂടെ പുറകിലേക്ക് നീട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ കൈകളിലേക്ക് മീനുക്കൊച്ച് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ചോവപ്പും, വെള്ളയും കുപ്പിവളകളും, ചോന്ന കാപ്പും എല്ലാം കൈയ്യിൻ മേലുണ്ട്. മീനുക്കൊച്ച് ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
"വല്യേച്ചീ എന്റെ ചോന്ന മുത്തുമാലയും, ചോന്ന റിബ്ബണും "
വല്യേച്ചി ദേഷ്യപ്പെട്ടു  " പാവം അപ്പുണ്ണിയേട്ടനെക്കൊണ്ടു ചുമ്മിക്കാനല്ലേ നീ ഞങ്ങളുടെ പിറകെ വന്നെ..... അവളെ താഴെ നിർത്തൂ അപ്പുണ്ണിയേട്ടാ.. ഇനി നടക്കട്ടെ ". 

     അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ മീനുക്കൊച്ചിനെ ഒന്നൂടെ അടുക്കി തോളിലേക്ക് കിടത്തി നടത്തത്തിന് വേഗം കൂട്ടുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു " നല്ല കാര്യായി, ഇവളെ നടത്തിക്കൊണ്ടു പോയാൽ നേരം  വെളുത്താലും  അങ്ങു ചെന്നു പറ്റില്ല ".

കുഞ്ഞേച്ചി അപ്പുണ്ണിയേട്ടനോട് പറഞ്ഞു " അടുത്ത ഉത്സവത്തിന് ഇവളെ കൊണ്ടുപോവരുത് അപ്പുണ്ണിയേട്ടാ ചുമ്മാ ഒറങ്ങാൻ ".
അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ പറഞ്ഞു " ഒറപ്പ്, അടുത്ത ഉത്സവത്തിന് ഇവളെ കൂട്ടണ്ട ".
കുഞ്ഞേച്ചി ചോയിച്ചു " ഇവൾ കാറിക്കരഞ്ഞാൽ എന്തു ചെയ്യും??
" ഒരു വഴിയുണ്ട് " അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ
" അതെന്താ??" കുഞ്ഞേച്ചി ചോയിച്ചു
" ഇവളു കാറിക്കരഞ്ഞാൽ കാന്താരി രണ്ടു പറിച്ച് ഉടച്ചിവളുടെ  വായിൽ തേച്ചു കൊടുക്കണം".
ഹഹ...... ഹഹ .......ഹഹഹ .........
കുഞ്ഞേച്ചീം ,വല്യേച്ചീം , അപ്പുണ്ണിയേട്ടനും കൂടി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. മീനുക്കൊച്ച് അതു കേട്ടിട്ടും കാറിക്കരയാനെ പോയില്ല. അതൊക്കെ അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ചുമ്മാ പറേണതാന്നറിയാം, അടുത്ത ഉത്സവത്തിന് അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ മീനുക്കൊച്ചിനെ കൊണ്ടുപോവുമെന്നും അറിയാം. 

അപ്പുണ്ണിയേട്ടന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിച്ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുംപോഴും മീനുക്കൊച്ചിന്റെ ചിന്ത മുഴുവൻ മറ്റൊരു വഴിക്കായിരുന്നു. 
" അപ്പുണ്ണിയേട്ടൻ ഒന്നൂടെ വേഗം നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ... ചെന്നാലുടനെ ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മോടു പറേണം . മീനുക്കൊച്ച് ശപഥം ചെയ്തു ' ഇനി അഴകി അമ്മാ...... ന്നു വിളിച്ച് വീട്ടില് വരുമ്പം അമ്മ ചിരിക്കണ്ടാ ന്നു പറേണം, ലോഹ്യോം  ചോയിക്കണ്ട, ദാഹിക്കുന്നൂ ന്ന് പറഞ്ഞാൽ കഞ്ഞിവെള്ളം കൊടുക്കണ്ട, അരക്കാൻ തേങ്ങാ ചോയിച്ചാലും കൊടുക്കണ്ടാ, മുറ്റത്ത് കളിച്ചു നടക്കണ മീനുക്കൊച്ചിനെ കണ്ടാൽ അമ്മേടെ മുന്നേ വച്ച് ' മുത്തേ എന്താ കളിക്കണേ ന്ന് ചോയിച്ചു അഴകി താടിക്ക് പിടിക്കാൻ വന്നാൽ കൈ തട്ടി മാറ്റി ഓടണം.. അഴകിക്കൊരു സ്നേഹോമില്ല അമ്മോട്, ഒണ്ടാരുന്നെൽ അഴകി മീനുക്കൊച്ചിന്റെ തലക്കിട്ടു ആ മുഴിഞ്ഞു നാറിയ തോർത്തിട്ടടിക്കുമോ ??
ഹോ....... ഓർക്കുമ്പോൾ മീനുക്കൊച്ചിനു തേട്ടി വന്നു. 

***********************************************************************************

Thursday, 4 December 2014

കണ്ണുനീർപ്പൂവുകൾ

    ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹം അളക്കാം. അങ്ങനെയും ഒരു അളവുകോലുണ്ടോ? ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹം അളന്നു നോക്കേണ്ടതുണ്ടോ ? ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞ്  ഇങ്ങോട്ടു വന്നിരുന്ന് ഈയാഴ്ചത്തെ വാരിക വെറുതെ ഒന്ന് മറിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് ലിസ്റ്റിട്ടു പത്തു ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. മാർക്കുസ്കോർ നോക്കി നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നതിന്റെ അളവുകോൽ നമുക്കു തന്നെ നിർണ്ണയിക്കാം. "വിഡ്ഢിത്തം" അല്ലാതെന്തു പറയാൻ. അവസാനമായി " അദ്ദേഹത്തെ അകമഴിഞ്ഞു സ്നേഹിക്കൂ ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹത്തിനു മേലുള്ള അവകാശം ഭാര്യക്കാണ് " എന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നു ഹാവൂ ആശ്വാസം.
      വൈകിട്ട് ദീപേട്ടൻ വരുമ്പോൾ ഇതു പറഞ്ഞാൽ കിട്ടും ഇതിനുള്ള ചുട്ട മറുപടി. അറിയാതെ കണ്ണിലേക്കു മയക്കം വരുന്നു. കുറച്ചു ദിവസമായി ഉച്ചയുറക്കം പതിവായിരിക്കുന്നു.  ഇന്നിപ്പോൾ സുമതിയുള്ളതിനാൽ  പകൽസമയത്തെ വിരസത അറിഞ്ഞതെയില്ല.
     സുമതി വന്നാൽ പിന്നെ ജോലികൾക്കിടയിലും ധാര മുറിയാതെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും. അടുക്കളയിൽ തിരക്കിട്ട തറ തുടയ്കലാണ്. ഊണു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ സുമതിക്ക് ധൃതിയാണ്. 
"മൂന്നുമണിക്ക് നേരിട്ടുള്ള ബസു കിട്ടും. സ്റ്റാന്റിലോട്ട് പോകുന്നവഴി കുട്ടികൾക്ക് കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങണം. പൊത്താൻ (വിറക് ) കുറച്ചുള്ളത് മുറ്റത്ത് വെയിലത്ത് ഇട്ടിട്ടാണ് വന്നത് എല്ലാം നനഞ്ഞ വിറക് രാവിലെ എത്ര സമയം കൊണ്ടാണോ അടുപ്പൊന്നു കത്തിച്ചെടുക്കുന്നത്. ചെന്നിട്ടു മേലെപടിക്കൽ വീട്ടിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരിക്കോണ്ടുവരണം. അഞ്ചുമണി കഴിഞ്ഞാൽ അവിടത്തെ വലിയമ്മ കിണറ്റിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരാൻ സമ്മതിക്കില്ല.സന്ധ്യാസമയത്ത് വെള്ളം കോരിക്കൊണ്ടുപോവുന്നത് ദോഷമാണ് പോലും " ഇങ്ങനെ പോവുന്നു സുമതിയുടെ പരാതികൾ.
       വീണ്ടും സുമതിയുടെ സങ്കടക്കടൽ ഇങ്ങനെ നീണ്ടുപോകും. " ഇന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച അല്ലെ ? അങ്ങേരു വൈകുന്നേരം വരും, ഏതു കോലത്തിലാവുമൊ ഇന്നുവരുന്നത് ? എനിക്കും മക്കൾക്കും ഇന്നു സമാധാനം ഉണ്ടാവുമോ? മൂത്തവനാണെങ്കിൽ തിരിച്ചറിവായി വരുന്നു. കഴിഞ്ഞാഴ്ച വന്നപ്പോൾ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് അയാൾ ചീത്തവിളി തുടങ്ങിയതും മൂത്തവൻ ചോദ്യം ചെയ്തു. പിന്നെ അവന്റെ നേരെയായി. കേട്ടാലറക്കുന്ന കുറെ ചീത്തകൾ കൂടി അവന്റെ നേരെ അവൻ സഹികെട്ട് പുറത്തിറങ്ങ്ങി പോയി.അന്നത്തെ ദേഷ്യം മുഴുവൻ അയാൾ എന്റെ മേൽ തീർത്തു. കുഞ്ഞുങ്ങളെ പറഞ്ഞു ഞാൻ തിരിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കയാണെന്ന്. വൈകോളം കഷ്ടപെട്ട് ചെല്ലുന്ന എന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിനോ യാതൊരു ദാക്ഷിണ്യവുമില്ല   മടുത്തു സുജേ മടുത്തു '' അതിനിടയിൽ പുലമ്പുന്ന കേൾക്കാം "കാലമാടൻ" എന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ എരിഞ്ഞടങ്ങാനാണ് വിധി. പലപ്പോഴും വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ട് എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ? എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഓർത്താൽ!! സുമതിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. 
      ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിക്കും "കുഞ്ഞുങ്ങൾ പഠിക്കാൻ മിടുക്കരല്ലേ അവർ വളർന്ന് ഒരു നിലയിലെത്തിയാൽ നിന്റെ ദുഃഖം ഒക്കെ മാറും സുമതീ തളരരുത്."
   അവൾ വേഗം ജോലി തീർത്ത് റെഡിയായി വന്നു. മണി രണ്ടേമുക്കാൽ.
"ആ ഇടവഴിയെ ഇറങ്ങിയാൽ വേഗം ബസ് സ്റ്റാന്റിലെത്താം കടയിലൊന്നു കയറണം മൂന്ന് മണിക്കത്തെ ബസ് കിട്ടുമോ? ആവോ? ". അവൾ പറഞ്ഞു.
    കൈയിലെടുത്തു വച്ചിരുന്ന കൂലിയും കടം ചോദിച്ച ആയിരം രൂപയും ഞാൻ കൊടുക്കുമ്പോൾ സുമതി എന്റെ മുഖത്തേയ്ക്  നോക്കി. 
"എന്റെ സുജേ ഇന്നാളിൽ മേടിച്ച അഞ്ഞൂറും കൂട്ടി ഒന്നിച്ചു തിരിച്ചു തരാം കേട്ടോ". 
"ആ സുമതി ചെല്ല്". ഞാൻ പറഞ്ഞു.
"ഞാൻ എന്നാലിറങ്ങട്ടെ കതകടച്ചേക്ക് സുജേ അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച നേരത്തെ വരാൻ നോക്കാം". സുമതി പോയി. 
   വാതിലടച്ചു വന്നു ക്ലോക്കിൽ നോക്കി കുട്ടികൾ വരാൻ ഇനിയും സമയമെടുക്കും ദീപേട്ടൻ വരുമ്പോൾ ഏഴു മണിയാകും ഇന്നു മക്കൾക്ക് നൂഡിൽസ് മതിയെന്ന് ഓർഡർ ചെയ്തിട്ടാണ് പോയിരിക്കുന്നത് ദീപേട്ടന് പിന്നെ ചായ മാത്രം മതി. 
      വീണ്ടും മാഗസിനുമായി സോഫയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു . കണ്ണിലേക്കു ഒരു മയക്കം വന്നു തുടങ്ങിയതേ കാളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടുണർന്നത്. താഴെ ഫ്ലാറ്റിലാണ്. ഡോർ തുറക്കുന്നതും ഉച്ചത്തിൽ ചിരിയും,വർത്തമാനവും കേൾക്കാം. ഗസ്റ്റുകൾ ആരോ വന്നതാവാം. കണ്ണിലേക്കു വന്ന മയക്കവും പോയി. 
       സുമതിക്ക് ബസ് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാവുമോ ആവോ ? വീണ്ടും അവളെപറ്റിയായി ചിന്ത. ദീപേട്ടനോട് പറഞ്ഞാൽ പറയും "എന്റെ സുജേ അവൾ പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമാണോ അയാൾ ജോലി ചെയ്തുണ്ടാക്കുന്ന കാശ് പിന്നെ ആർക്കാണ്  കൊടുക്കുന്നത്? അവൻ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരു മിണ്ടാപൂച്ച ആയിരുന്നു. ഒരു പാവം. അവനെങ്ങനെ ഇങ്ങനെയായി. ആർക്കറിയാം ഇവളെങ്ങനെയെന്ന് നീ ആരെങ്കിലും  എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ അതെല്ലാം വിശ്വസിക്കും. നീ അവളോട് കൂടുതൽകഥകൾ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ പോവണ്ട" . ഇതാണു ദീപേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ.
   അയാൾ ദീപേട്ടൻ പഠിച്ച സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂടുതലായി അറിയില്ലെങ്കിലും ദീപേട്ടന് ചെറിയ ഒരു ഓർമയുണ്ട് അയാളെ.
"നിനക്കിത്തിരി സഹതാപം കൂടുതലാണ്. കഥകളോരോന്നു  ചോദിച്ചറിഞ്ഞ്.  നീ നിന്റെ കാര്യം നോക്ക്". ദീപേട്ടൻ ചിലപ്പോൾ എന്നോടു ദേഷ്യപ്പെടും. 
       ദീപേട്ടന്റെ ഇതുപോലുള്ള മറുപടി കേൾക്കുമ്പോൾ "പുരുഷൻമാർ സാധാരണയായി തന്നെക്കുറിച്ചും, തനിക്കേറ്റവും അടുപ്പമുള്ളവരെക്കുറിച്ചും മാത്രമേ ചിന്തിക്കാറുള്ളൂ. സ്ത്രീകളാകട്ടെ പൊതുവെ അടുത്തും  അകലത്തുമുള്ളവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു വേവലാതിപ്പെടുന്നു "എന്ന് എവിടെയോ വായിച്ചതായി ഓർമയിൽ  വരും. അത് ശരിയല്ലേ?
      ശരിയാണ്. ഞാനാണെങ്കിൽ എല്ലാം ചോദിച്ചറിയും. കാരണം മറ്റുള്ള വീടുകളിൽ അടുക്കളപണിക്കു വരാനുള്ള സാഹചര്യം എന്താവും? ഒരു സ്ത്രീയെന്നനിലയിൽ ഞാൻ ചിന്തിക്കും. എത്രയോ സ്ത്രീകൾ ഇങ്ങനെ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റവും കൂട്ടിമുട്ടിക്കാൻ വേണ്ടി മറ്റുള്ള വീടുകളിൽ പോയി കഷ്ടപെട്ടു ജോലി ചെയ്തു ജീവിക്കുന്നു. കള്ളുകുടിയനായ ഭർത്താവുമാണെങ്കിലോ?                          ..           ...           ..
    എന്റെ ചിന്തകൾ വർഷങ്ങൾ പുറകോട്ടുപോയി. ചിന്നമ്മുവും സുമതിയെപ്പോലെയല്ലേ ? അല്ല. വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട്. രണ്ടു ജീവിതങ്ങളും തമ്മിൽ ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്നാലും ചിന്നമ്മുവിന്റെ ജീവിതവും ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നല്ലോ? അന്നെനിക്ക് എത്ര വയസ്സുണ്ടാവും? അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സ് കാണും.
      ചിന്നമ്മു വീട്ടിൽ അമ്മയെ ജോലികളിൽ സഹായിക്കാൻ വന്നിരുന്നു. അങ്ങു പുഴക്കക്കരെ പുറമ്പോക്കിലായിരുന്നു വീട്. അപ്പൻ കശാപ്പുകാരൻ. ഇളയ രണ്ടു സഹോദരങ്ങൾ. ചിന്നമ്മുവിന് അന്നെത്ര വയസ്സു കാണും? പതിനെട്ടോ പത്തൊന്പതോ.എന്തായാലും അതിനുമപ്പുറം പോവില്ല.  
     കള്ളിക്കൈലിമുണ്ടും ഉടുത്ത്, ചെറിയ ബ്ലൗസും ഇട്ട്  പഴയ സാരിയെന്തോ മുറിച്ച്  ഹാഫ് സാരി പോലെ ചുറ്റിയിട്ടുണ്ടാവും. നല്ല വണ്ണവും ഇരുനിറവുമുള്ള ചിന്നമ്മു ഒരു സുന്ദരിയൊന്നുമായിരുന്നില്ല . രാവിലെ വന്നാൽ തിരക്കിട്ട ജോലികളിൽ ഏർപ്പെടും. മുറ്റം അടിച്ച് ,തേച്ചു മഴക്കി,പാത്രങ്ങളിൽ വെള്ളം കോരി നിറച്ച് പിന്നെ അടുക്കളയിൽ കൊരണ്ടിപുറത്തിരുന്ന് അമ്മ കൊടുക്കുന്ന കാപ്പിയും , പലഹാരവും കഴിക്കുന്നത് ഞാൻ ചിലപ്പോഴൊക്കെ കൌതുകത്തോടെ നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ ചിന്നമ്മു എന്നോടു ചോദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു "സുജമോള് കഴിച്ചോ?" . 
     ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ചിന്നമ്മുവിന്റെ പുറകേ കൂടും. പുഴയിൽ തുണി നനക്കാൻ പോവുമ്പോൾ,പുല്ലുപറിക്കാൻ  കുന്നിൻമുകളിൽ പോകുമ്പോൾ അമ്മയുടെ പിറകേ നടന്നു കെഞ്ചി ഞാൻ അനുവാദം വാങ്ങും. നനക്കാനുള്ള തുണികളൊക്കെ വലിയ ഒരു തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി തലയിൽ വച്ചാണ് ചിന്നമ്മു പുഴയിൽ പോവുന്നത്. ചിന്നമ്മുവിന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങി ഞാനും. "ചിന്നമ്മൂ കൊച്ചിനെ ശ്രദ്ധിച്ചോണേ". അമ്മ പറയും
       പുഴയിൽ ചെന്നാൽ ചിന്നമ്മു തുണി നനച്ചു തീരുംവരെ പുഴയിൽ കല്ലുകൾ പെറുക്കി എറിഞ്ഞും,വെള്ളത്തിലിറങ്ങികളിച്ചും ഞാനിരിക്കും. അവിടവിടെ പൊന്തി നിൽക്കുന്ന ചെറിയ പാറകളിൽ കയറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന എന്നെ ചിന്നമ്മു വിലക്കും. "വഴുക്കലുണ്ട് മോളേ വീഴും". വലിയ നീളത്തിൽ കാണുന്ന ഒരു കല്ലിൽ ചിന്നമ്മു തുണികൾ അടിച്ചു നനക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ ഞാനും ചിലപ്പോൾ നിർബന്ധം പിടിക്കും. കുഞ്ഞു തുണി എന്തെങ്കിലും എന്റെ കൈയിൽ തരും. ഞാനും അതുപോലെ ആഞ്ഞടിച്ച് അലക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ ചിന്നമ്മു ചിരിക്കും. വെള്ളത്തിൽ നിന്നു കയറാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത എന്നെ " ദേ ഞണ്ട് " എന്നു പറഞ്ഞു പേടിപ്പിച്ചു കരയ്ക്  കയറ്റും. ആപുഴയിൽ ഞണ്ടുണ്ട് . കാലിൽ അത് ഇറുക്കി പിടിക്കും. എനിക്കതിനെ കാണുന്നതു പേടിയാണെന്ന് ചിന്നമ്മുവിനറിയാം. എന്നെ അനുസരിപ്പിക്കാൻ ചിന്നമ്മു കണ്ട ഒരു അടവായിരുന്നു അത്.
         എല്ലാ ദിവസവും ചിന്നമ്മു വരാറില്ല. കാരണം അയല്പക്കത്തെ അന്നമ്മച്ചിയുടെ വീട്ടിലും ഇടദിവസങ്ങളിൽ പണിക്കു പോവുന്നുണ്ട്. അന്നമ്മച്ചി അമ്മയുമായി നല്ല കൂട്ടാണ്. അങ്ങനെ രണ്ടു വീടുകളിലായി ജോലി ചെയ്തു ജീവിച്ചിരുന്ന ചിന്നമ്മു സ്കൂളിൽ പോയിട്ടുണ്ടോ,പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ ഒന്നും അറിയില്ല .      ചിന്നമ്മു ജോലി തീർത്ത് വൈകിട്ട് തിരികെ പോവുമ്പോൾ കൈയിൽ ചെറിയ പാത്രത്തിൽ അമ്മ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കൊടുത്തയക്കും .ചിലപ്പോൾ ചെറിയ ഒരു കുട്ട എളിയിൽ വച്ചുകൊണ്ടാവും പോകുന്നത്. ചിന്നമ്മു പോവുമ്പോൾ വീടിന്റെ മുറ്റത്തെ നടയിൽ ഞാനിങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കും. പകൽ മറഞ്ഞു പോവുന്നത് പിന്നെ മെല്ലെ സന്ധ്യയാവുന്നത് എനിക്ക് സങ്കടമായിരുന്നു. "സുജക്കുട്ടീ പോട്ടെ"ചിന്നമ്മു പറയും. പടികൾ ഓരോന്നായി ഇറങ്ങി പോവുന്നതും നോക്കി ഞാനിരിക്കും.നേരെ നടപ്പാതയിലൂടെ നീങ്ങി അങ്ങു ദൂരെ നിഴലുപോലെ പുഴ കടന്ന് ചിന്നമ്മു പോകുന്നതു കണ്ണെത്തുവോളം ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കും. മനസ്സിനുള്ളിൽ അപ്പോഴൊക്കെ ഒരു നേർത്ത സങ്കടം പൊടിക്കും.
    വീണ്ടും ആ ഇരുപ്പു തുടരും. ഇരുളിന്റെ വരവിനു മുന്നേ ചേക്കേറാൻ  തിരക്കിട്ടു പറന്നു പോവുന്ന ഒരു കൂട്ടം പറവകളെ കാണാൻ. എണ്ണിയാലുമെണ്ണിയാലും തീരാതെ പറന്നുപോവുന്ന പറവകളെ എത്ര നോക്കിയിരുന്നാലും മതിയാവില്ല. എത്ര രസമായിരുന്നു അവറ്റകളുടെ പോക്ക്. ആ ഇരുപ്പു തുടരുമ്പോൾ അമ്മയുടെ വിളി കാതിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടാവും .
" ഈ കൊച്ച് എവിടാ". 
"ഞാനിവിടുണ്ടേ" ഞാൻ പറയും. 
" സന്ധ്യ ആകുന്നു. വിളക്കു കൊളുത്താൻ തുടങ്ങുവാ കേറി വാ". അമ്മ പറയും.
    ഇടക്ക് എപ്പോഴോ ചിന്നമ്മു വരാതായി. അന്നമ്മച്ചിയും,അമ്മയും കൂടി ചിന്നമ്മുവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി സംസാരിക്കുന്നത്  കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്താവും ചിന്നമ്മു വരാത്തത്. ഇടക്ക് ഒക്കെ ഞാനമ്മയോടു ചോദിക്കുമ്പോൾ "അവൾക്കു സുഖമില്ല " എന്നമ്മ പറയും.
         കുറെ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ചിന്നമ്മുവിന്റെ അമ്മ പണിക്കു വരാൻ തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ഒക്കെ അവർ അമ്മയോടു ചിന്നമ്മുവിന്റെ കാര്യം പറയുകയും, കരയുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.അമ്മ അപ്പോൾ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് കാണാം. എനിക്കവരോടു ചിന്നമ്മുവിനോടുള്ളതുപോലുള്ള അടുപ്പം ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല. ചിന്നമ്മുവിന്റെ അപ്പനു സുഖമില്ല എന്നമ്മ പറയുന്ന കേട്ടു.  ചിന്നമ്മുവിന്റെ അമ്മ വന്നാൽ ജോലികളൊക്കെ തീർത്തു വേഗം പോകും.ഒരിക്കൽ അവർ ജോലി കഴിഞ്ഞ് അടുക്കള വാതിലിൽ അമ്മ കൊടുത്ത കട്ടൻകാപ്പി ഊതി കുടിച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാനവരോടു ചോദിച്ചു "ചിന്നമ്മു ഇനി എന്നാ വരിക"? അവർ വിഷാദം കലർന്ന ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ എന്നോടു പറഞ്ഞു " വരും മോളേ  കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞു വരും". ഞാനവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി. ഒരു ജന്മത്തിന്റെ മുഴുവൻ ദു:ഖമോ ആ കണ്ണുകളിൽ.. അന്നെനിക്കതു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവർ പറഞ്ഞത് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു ചിന്നമ്മു സൂക്കേട് മാറുമ്പോൾ വീണ്ടും പഴയപോലെ വരും. ഞാനതും കേട്ട് ഓടി അടുക്കള പുറകിലെ മുറ്റത്ത് അക്കു കളിക്കാനായി കളങ്ങൾ വരച്ചു കൊണ്ടു നിൽക്കുമ്പോൾ അമ്മ അവരോടു ചോദിക്കണ കേട്ടു "അവനെപ്പറ്റി വല്ല വിവരവും ഉണ്ടോ? നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും തിരക്കുന്നുണ്ടോ?"
അവരെന്തോക്കെയോ അമ്മയോടു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ എപ്പോഴോ പോയി. ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും തനിച്ചു ഒറ്റക്കാലിൽ ഞൊണ്ടി അക്കുകളി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മയുടെ വിളി തുടങ്ങി. " ഇങ്ങോട്ടു കേറി വരണൊണ്ടോ നീയ്  മുറ്റം അടിച്ചു വൃത്തി ആക്കി ഇട്ടിരിക്കയാ. അവിടെ വരച്ചു വൃത്തികേടാക്കാതെ". 
             പിന്നെയും കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമല്ലേ ചിന്നമ്മു വീണ്ടും വരാൻ തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് ഇടക്കൊക്കെ വരാതായി. വേറെയും ഒന്നു രണ്ടു വീടുകളിൽ പണിക്കു പോകുന്നുണ്ട് എന്നമ്മ പറയുന്നതു കേട്ടു. തന്നെയുമല്ല  രാവിലെ വീട്ടിൽ വന്നാൽ പണി വേഗം തീർത്ത് ചിന്നമ്മു ഉച്ചക്കു ശേഷം അന്നമ്മച്ചിയുടെ വീട്ടിലും പോയിത്തുടങ്ങി. 
          ഒരിക്കൽ ചിന്നമ്മു 'അവനെ'യുമെടുത്തുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ വന്നു. അമ്മ അവന്റെ കൈയിൽ ബിസ്കറ്റു വച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവനമ്മയെ നോക്കി പല്ലില്ലാത്ത മോണ കാട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്മയെന്തോക്കെയോ അവനോടു ചോദിക്കുന്നതു കേട്ട് അവൻ ചെറിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാനും പോയി അവനെ നോക്കി നിന്നു അപ്പോൾ ചിന്നമ്മു അവനെ കൊഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ദേ കുട്ടാ ഇതാരാന്നു നോക്കിയേ" ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുമ്പോൾ അവൻ നിഷ്കളംകമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
       .......          ......        ... ......         ........ 
       അച്ഛന് സ്ഥലം മാറ്റമായി അവിടെ നിന്നും പോരുവാനുള്ള ദിവസങ്ങൾ അടുക്കുന്തോറും എന്റെ കുഞ്ഞുമനസ്സ് സങ്കടം കൊണ്ടു വിതുമ്പി. ഈ കുഞ്ഞുപൂമ്പാറ്റകളും,ആകാശത്തെ പറവകളും,സൂര്യകാന്തിപൂക്കളും ഒക്കെ ഇനിചെല്ലുന്ന വീട്ടിലും ഉണ്ടാവുമോ? അവിടെ എനിക്ക് കളങ്ങൾ വരച്ചു തീർത്ത് അക്കു കളിക്കാൻ അടുക്കളപുറത്തു മുറ്റം ഉണ്ടാകുമോ? സങ്കടപ്പെടുമ്പോഴൊക്കെ അച്ഛൻ പറയും "മോൻ കരയല്ലേ അവിടെ നമുക്കൊരു കൊച്ചു വീടുണ്ട് നല്ല ഭംഗിയുള്ള വീട് ഇവിടെനിന്നും നമ്മൾ പോയേ പറ്റു അവിടെ നമുക്ക് സൂര്യകാന്തിചെടി നടാം". മാറാനുള്ള ദിവസങ്ങൾ അടുക്കുന്തോറും എനിക്ക് സങ്കടം ഏറി വന്നു. ഇടക്കൊക്കെ അന്നമ്മച്ചിയും വന്ന് അമ്മയോട് ഒത്തിരിനേരം വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നു പോകും.
     അന്ന് വീട്ടിലാകെ തിരക്കും പണിക്കാർ  സാധനങ്ങൾ എല്ലാം പെറുക്കി ലോറിയിൽ കയറ്റുന്നു. അച്ഛൻ ഇടക്കിടെ മറക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞ് എന്തൊക്കെയോ അമ്മയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. കുറച്ച് അടുത്തായി താമസിക്കുന്ന ചെറിയച്ചൻ പണിക്കാർക്ക് നിർദേശം കൊടുത്തു നിൽക്കുന്നു. അച്ഛന്റെ വലിയ മേശ പിടിച്ചിറക്കുന്നതിന്റെ ബഹളം. ഞാനതിനിടയിൽക്കൂടി കയറി എന്റെ കുപ്പിവളമുറികൾ സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന ബോക്സ് എടുത്ത് മറക്കാതെ ബാഗിൽ വയ്കാൻ, പിന്നെ ഞാൻ നിധിപോലെ  സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പളുങ്ക് പോലത്തെ കുറെ വട്ടുകൾ, ഒരിക്കൽ ഉത്സവത്തിന് അച്ഛനെനിക്കു വാങ്ങിത്തന്ന വെള്ളമുത്തുമാലയുടെ പൊട്ടിയ വെള്ളമുത്തുകൾ എല്ലാം ഒന്നുകൂടെ നോക്കണം. മറക്കാതെ അമ്മയുടെ ബാഗിൽ വക്കണം. ചെറിയച്ചൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു "മാറികൊടുക്ക്  സുജമോളെ അവർ സാധനങ്ങൾ പിടിച്ചിറക്കുന്നിടത്ത് നീ അതിനിടയിൽ തട്ടീം മുട്ടീം വീഴാനാണോ?" . ഞാനെന്നിട്ടും അതിനിടയിൽക്കൂടി നുഴഞ്ഞു കയറി അമ്മയുടെ വലിയബാഗിൽ ഒന്നൂടെ നോക്കി. ഞാനെടുത്തു വച്ചിരുന്നതൊക്കെ ഭദ്രമായുണ്ട്. 
        പിന്നെ ഇനി എന്ത് ? മനസ്സിനുള്ളിൽ എന്തോ ഒന്നു നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ വേദന!! അതൊരു വലിയ കരച്ചിലായി പുറത്തേക്ക് വരുന്നെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ പുറകുവശത്തേക്കോടിയിറങ്ങി. അവിടുത്തെ കുഞ്ഞുവരാന്തയിൽ പോയിരുന്നു ഞാൻ തേങ്ങി. കുഞ്ഞുപൂമ്പാറ്റകളെ,പറവകളെ നിങ്ങൾ അവിടെയും വരുമോ? ബോറടിക്കുമ്പോൾ  ഒറ്റക്കിരുന്നു വർത്തമാനം പറഞ്ഞു കളിക്കാൻ എനിക്കവിടെയും ഇതുപോലൊരു കുഞ്ഞുവരാന്ത ഉണ്ടാവുമോ ? ഞാനറിയാതെ ഏങ്ങലടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ ഉറക്കെയുള്ള വിളി കേട്ടു. ഞാനോടിവരുമ്പോൾ അവിടെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു ചിന്നമ്മു ..... പാവം ചിന്നമ്മു .....എന്നോടു ചോദിച്ചു "അവിടെ ചെന്നാൽ സുജമോളെന്നെ ഓർക്കുമോ? വലിയ കുട്ടിയാവുമ്പോൾ ഈ ചിന്നമ്മുവിനെ മറന്നു പോകും ല്ലേ ?. ഞാൻ ചിന്നമ്മുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുവോ? ഗദ്ഗദം കൊണ്ട് എനിക്കു ശ്വാസം മുട്ടുന്നുവോ? കണ്ണുനിറഞ്ഞിട്ടാണോ എനിക്കു ചിന്നമ്മുവിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു കാണുവാൻ പറ്റാത്തത് . ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചുതുറന്ന് ചിന്നമ്മുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ വിളി വീണ്ടും "മോളേ.....". പൊട്ടിവന്ന തേങ്ങൽ അടക്കി ഞാനോടി അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക്.
     പിന്നീടെത്ര ദിവസങ്ങളെടുത്തു പുതിയ സ്ഥലവും,വീടുമായി ഇണങ്ങി ചേരാൻ. പലപ്പോഴും അച്ഛൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു തന്നു "ഇതാണു മോളേ നമ്മുടെ സ്വന്തം വീട്". 
      ഇടക്കൊക്കെ ചെറിയച്ചൻ വരികയും അന്ന്  രാവേറോളം അച്ഛനും, അമ്മയുമായി വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കും. അച്ഛനും അമ്മയും അവിടുത്തെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ തിരക്കും. 
ഒരിക്കൽ കുറെനാളിനുശേഷം ചെറിയച്ചൻ വന്നപ്പോൾ അച്ഛനും, അമ്മയും വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചെറിയച്ചൻ പറയുന്നതു കേട്ടു. " ഓ എന്തു പറയാനാ ആ ചിന്നമ്മുവിന് പിന്നെയും ഒരു കുഞ്ഞുകൂടി ആരൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകേട്ടു. കുറെനാളായി അവളെ പുറത്തോട്ടൊന്നും കാണാനില്ലായിരുന്നു എന്നാണ് അടുത്തുള്ളവർ ഒക്കെ പറയുന്നത്. എന്തായാലും വലിയ ദുരിതത്തിലാണ്! തന്ത തീരെ കിടപ്പിലായി. തള്ള വീണ്ടും എവിടൊക്കെയോ പണിക്കു പോകുന്നുണ്ട്". അമ്മ മൂക്കത്ത് വിരൽ വച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അച്ഛനും,അമ്മയും ചെറിയച്ചനോട് പറയുന്ന കേട്ടു "അവളെത്ര വന്നാലും പഠിക്കില്ല. ഇത്ര ബുദ്ധി ഇല്ലാത്തവളായി പോയല്ലോ. കഷ്ടം!! ചിന്നമ്മുവിനെ മൂന്നുപേരും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് കേട്ടു. 
സത്യത്തിൽ ചിന്നമ്മു ഒരു പാവമായിരുന്നില്ലേ! ചിന്നമ്മു വീണ്ടും ചതിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കില്ലെ? അല്ലാതെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും ആ തെറ്റിലേക്ക് വീഴുമോ? ആരാവും ചിന്നമ്മുവിനെ വീണ്ടും ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടത്? പഴയ ആൾ വീണ്ടും ചിന്നമ്മുവിനോട് സ്നേഹം നടിച്ചുചെന്നതോ? അതോ വേറെ ആരെങ്കിലും വിവാഹവാഗ്ദാനം കൊടുത്തു ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടതോ? ആരായാലും പാവം ചിന്നമ്മു അയാളെ വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. ഒരു നല്ല ജീവിതം കിട്ടുമെന്നു പാവം പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. ആദ്യത്തെ അയാൾക്ക് ഭാര്യയും,രണ്ടു മക്കളുമുള്ള ആളായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീടെപ്പോഴോ അമ്മ പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ ആരാവും? അന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. 
കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചാൽ അമ്മ വഴക്ക് പറയും " കുട്ട്യോൾ എന്തിനാ ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ തിരക്കണത്". 
       എത്ര വേഗമാണ് കാലങ്ങൾ കടന്നുപോയത്. അച്ഛന്റെയും, അമ്മയുടെയും വേർപാടും,ചെറിയച്ചന്റെ റിട്ടയർമെന്റും ആ നാടുമായുള്ള ബന്ധം അറ്റുപോയി. ഇന്നത്തെ തിരക്കിട്ട ജീവിതപ്പാച്ചിലിൽ എവിടെ സമയം? ജന്മനാടിനെയോ, ജനിച്ച മണ്ണിനെയോ ഓർക്കാൻ!! അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇനിയെന്തു ബന്ധം ആ നാടുമായി!! 
     ഒരു നൂറു കൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലേക്കൊടിയെത്തുന്നു. ആ മൂത്തകുട്ടി ഇപ്പോൾ എന്തായിട്ടുണ്ടാവും? അവൻ ചിന്നമ്മുവിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവുമോ? ചിന്നമ്മുവിനോട് അവൻ ചോദിക്കില്ലേ അവന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്ന്? അവൻ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാവില്ലേ? അയാളെ തേടി പോയിട്ടുണ്ടാവുമോ അവൻ? അതോ അയാൾ കാണാൻ വന്നിട്ടുണ്ടാവുമോ അവനെ? ഇളയ കുട്ടിയും അയാളുടെ തന്നെയോ. "പിതാവിനാലും,ഭർത്താവിനാലും, പുത്രനാലും സംരക്ഷിക്കപ്പെടെണ്ടവൾ" എന്നല്ലേ ചൊല്ല് . ഇവിടെ ആരാലാവും ചിന്നമ്മു സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവുക ?  അതോ ചിന്നമ്മു ഇന്നും പഴയ പോലെ കഷ്ടപ്പെട്ടാണോ ജീവിക്കുന്നത് .
    കാളിംഗ് ബെൽ നിർത്താതെ അടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈശ്വരാ...... കുട്ടികളെത്തിയിരിക്കുന്നു. സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. വേഗം ചാടിയെണീട്ട് ഓടിപ്പോയി ഡോർ തുറന്നതും നാളത്തെ അവധിയുടെ സന്തോഷത്താൽ മോനും, മോളും ബാഗും സോഫയിലെക്കിട്ട് ഓടി ഡ്രസ്സ് മാറാനായി. ഞാൻ വേഗം കിച്ചണിലേക്ക്  വച്ചുപിടിച്ചു കുട്ടികൾക്ക് ജ്യൂസ് എടുക്കാനായി.
----------------------------------------/-/--/-////----------------------------------------------